Κουρτ Σβίττερς, Θέατρον στενοχώριας

Ένα δραματικό σχέδιον

α. Κύριε:
β. Παρακαλώ;
α. Συλλαμβάνεσθε.
β.  Όχι.
α. Κύριε σας λέω συλλαμβάνεσθε.
β.  Όχι.
α. Κύριε θα πυροβολήσω.
β.  Όχι.
α. Κύριε θα πυροβολήσω.
β.  Όχι.
α. Κύριε θα σας πυροβολήσω.
β.  Όχι.
α. Σας μισώ.
β.  Όχι.
α. Θα σας σταυρώσω.
β.  Όχι.
α. Θα σας δηλητηριάσω.
β.  Όχι.
α. Θα σας αυτοκτονήσω.
β.  Όχι.
α. Σκεφθείτε τον χειμώνα.
β. Ουδέποτε.
α. Σας μισώ.
β. Ουδέποτε.
α. Σας σκοτώνω.
β. Σας είπα ουδέποτε.
α. Θα πυροβολήσω.
β. Μου το είπατε.
α. Λοιπόν ελάτε.
β. Δεν μπορείτε να με συλλάβετε.
α. Γιατί όχι;
β. Το πολύ να με πάτε στο τμήμα.
α. Θα σας πάω στο τμήμα.
β. Λοιπόν ορίστε.
Ο β ακολουθεί οικειοθελώς στο τμήμα. Η σκηνή σκοτεινιάζει.
Το κοινό αισθάνεται πως το εξαπατούν, θορυβεί και σφυρίζει, εν χορώ φωνάζει: τζίφος! βλακείες! Ο ποιητής όξω!

Μετάφραση: Δημήτρης Βέσκος