Μπαχά Σάλα Ζαχν, Σκέψεις Εμβρύου
Θα γίνω τριάντα χρόνων σε τριάντα ένα χρόνια-
Τώρα είμαι έμβρυο
Και κρυμμένος στη συνείδηση της ομίχλης
Θα βγω από την κοιλιά της μάνας μου.
Θα μείνω σιωπηλός άλλους δυο χρόνους-
Και τι να πω, αφού τα έχουν πει όλα;
Μόνο θα κλαίω ή θα γελώ,
Τίποτε άλλο.
Και αν ψελλίσω κάτι, θα πω πως είμαι γέρος
Και πως όλα στο βίο τα βαρέθηκα…
Είμαι ένα
Έμβρυο-
Ζω την πίκρα της μάνας μου
Τον πόθο του πατέρα μου να σύρει το σπαθί.
19.02.2010 στις 9:36 πμ
Γεννημένος στο Κάιρο, συντάκτης της “Αλ Αχράμ”. Τα ποιήματά του γραμμένα άλλα στην κλασική και άλλα στην δημοτική αραβική γλώσσα. Η γνωστότερη συλλογή του είναι: ” Χορεύοντας μέσα στο μποτιλιάρισμα της κυκλοφορίας” (1986). Η μετάφραση είναι του Κωστή Μοσκώφ.
24.02.2010 στις 3:38 μμ
Μηδενισμός;
Σκέφτομαι το “έμβρυο ποίημα” …
24.02.2010 στις 8:05 μμ
Το “έμβρυο ποίημα” ε; Βρήκα ένα στίχο ενός μουσικού και ποιητή, του Κώστα Μπραβάκη, ο οποίος καταλήγει σ’ ένα ποίημα με τίτλο “Οι απειλές της γλώσσας”:
Με χέρι νυστέρι θέλω
να σε ξηλώσω γράμμα γράμμα
πίσω μου άδεια σελίδα με καταδιώκει
το έμβρυο ποίημα
Βέβαια, στο ποίημα του Μπαχά Σάλα Ζαχν, το έμβρυο, ως ανθρώπινη συνείδηση πρόωρη, διατυπώνει την υπαρξιακή μας ματαιότητα. Διατυπώνει και τη δεμένη μοίρα μας με τους γονείς και τους προγόνους. Μηδενισμός ή άλλη ματιά της ζωής;