Ζμπίγκνιεβ Χέρμπερτ, Προκαταρκτική ανάκριση αγγέλου

Όταν στέκεται μπροστά τους
στη σκιά μιας υποψίας
εξακολουθεί να είναι
μια σύνθεση φωτός

η άβυσσος των μαλλιών του
είναι δαμασμένη σ’ έναν κότσο
αθωότητας

με την πρώτη ερώτηση
βάφονται τα μάγουλά του μ’ αίμα

το αίμα το βοηθούν
εργαλεία κι ερωτήσεις

μ’ ένα κρίκο σιδερένιο
με φωτιά που σιγοκαίει
τα όρια του σώματός του
καθορίζονται

ένα χτύπημα στην πλάτη
και σφηνώνει τους σπονδύλους του
ανάμεσα στα νέφη και το βόρβορο

ύστερ’ από λίγες νύχτες
η δουλειά είναι τελειωμένη
ο τραχύς λαιμός του αγγέλου
ξεχειλίζει με γλοιώδη ομολογία

τι ωραία η στιγμή
που πέφτει με τα γόνατα
η ενοχή ενσαρκωμένη
φουσκωμένος με ευχαριστίες

τον κρεμούν με το κεφάλι κάτω

από τα μαλλιά του αγγέλου
πέφτουν κέρινες σταγόνες
και σχηματίζουνε στο πάτωμα
μια προφητεία απλή