Αρχείο για Δεκέμβριος, 2008

Χ.Ντ. (Χίλντα Ντούλιτλ), Η πισίνα

Posted in Μουσείο Μοντέρνας Ποιήσεως, Παραμεταφράσεις on 26.12.2008 by ttelesillaa

233hilda_doolittle


Ζεις;
Σ’ αγγίζω.
Σπαρταράς σαν το ψάρι της θάλασσας.
Σε τυλίγω στα δίχτυα μου.
Τι ‘σαι εκεί μέσα – δεσμώτης;

The Pool

Are you alive?
I touch you.
You quiver like a sea-fish.
I cover you with my net.
What are you – banded one?

Μετάφραση: Τελέσιλλα

Τελέσιλλα, Σύμβολο Πίστεως

Posted in Φέιγ βολάν & Διακηρύξεις on 25.12.2008 by ttelesillaa

2253416527_95b80fd4674

Πιστεύω εις έναν Άνθρωπο παρεμβατικό, τεχνοδαμάτορα, ονοματοδότη ουρανού και υπεδάφους, ορατών τε πάντων των ελεεινών και αοράτων τεράτων. Συνέχεια

Αυσόνιος, Έτσι

Posted in Φέιγ βολάν & Διακηρύξεις on 24.12.2008 by ausonios

11

Θα ήταν συνετό και φρόνιμο να κλείσουμε τα αφτιά μας σε όλες αυτές τις new age τύπου, αθλιότητες οι οποίες διαστρεβλώνουν την ορθή πνευματικότητα, βιάζοντας με τις σαλές τους ιδέες κάθε αισθητικά αυστηρή νόρμα, που μας κληροδότησαν οι πρεσβύτεροί μας. Συνέχεια

Διοτίμα, Εν Αρχή ην ο Άνθρωπος

Posted in Φέιγ βολάν & Διακηρύξεις on 23.12.2008 by diotimaa

Εν αρχή ην ο άνθρωπος. Κάποτε κατασκεύαζε θεούς, τώρα είναι ο ίδιος θεός. Κυρίαρχος, εξουσιαστής των πάντων, παντεπόπτης, αυτοκράτωρ, οδηγός. Συνέχεια

Κόριννα, τΡαλαΛάΘη

Posted in Εκ της Παραγωγής μας on 22.12.2008 by korinnna


Έμεινα πίσω να σκεφτώ,
ποιός φταίει για τα λάθη.
Μήπως εσύ;
Μήπως εγώ;
Αστείο να σε ψέγω,
με τόσα που χεις πάθει. Συνέχεια

Φ.Τ. Μαρινέττι, Το Μανιφέστο του Φουτουρισμού (Δεύτερο μέρος)

Posted in Αρχείο Μοντέρνας Ποιήσεως, Παραμεταφράσεις on 22.12.2008 by il Notaro

filippotommasomarinetti

1. Σκοπός μας είναι να τραγουδήσουμε τον έρωτα του κινδύνου, το φρόνημα της ενέργειας και της αφοβίας.

2. Το θάρρος, η τόλμη και η εξέγερση θα είναι τα ουσιώδη στοιχεία της ποίησης.

3. Μέχρι σήμερα η λογοτεχνία έχει εκθειάσει την ακινησία της σκέψης, την έκσταση και τον ύπνο. Σκοπός είναι να εξάρουμε την επιθετική δράση, την πυρετώδη αϋπνία, τον διασκελισμό του δρομέα, το θανάσιμο άλμα, την γροθιά και τον κόλαφο.

4. Επιβεβαιώνουμε ότι η μεγαλοπρέπεια του κόσμου έχει εμπλουτιστεί με μια νέα ωραιότητα: την ωραιότητα της ταχύτητας. Ένα αγωνιστικό αυτοκίνητο του οποίου η εξάτμιση κοσμείται με μεγάλους σωλήνες, σαν ερπετά με εκρηκτική ανάσα – ένα βρυχώμενο αυτοκίνητο που καλπάζει μανιασμένο είναι ωραιότερο από τη Νίκη της Σαμοθράκης.

5. Θέλουμε να υμνήσουμε τον άντρα που κρατάει το τιμόνι, που εκσφενδονίζει το δόρυ του πνεύματος σε όλον τον πλανήτη, σ’ όλο το μήκος της τροχιάς του.

6. Ο ποιητής πρέπει να αφιερώσει τον εαυτό του με ζέση, μεγαλείο και γενναιοδωρία, να διογκώσει την ενθουσιώδη θέρμη των αρχέγονων στοιχείων.

7. Πέρα από τον αγώνα, δεν υπάρχει άλλη ομορφιά. Έργο χωρίς επιθετικό χαρακτήρα δεν μπορεί να είναι αριστούργημα. Η ποίηση πρέπει να συλληφθεί ως βίαιη επίθεση κατά αγνώστων δυνάμεων, ως τιθάσσευση και υποταγή τους ενώπιον του ανθρώπου.

8. Βρισκόμαστε στο έσχατο ακρωτήρι των αιώνων! … Ποιος ο λόγος να κοιτάμε προς τα πίσω, όταν αυτό που θέλουμε είναι να σπάσουμε τις μυστηριώδεις πόρτες του Αδύνατου; Ο Χώρος και ο Χρόνος πέθαναν χθες. Ζούμε ήδη στο απόλυτο, διότι έχουμε δημιουργήσει την αιώνια, πανταχού παρούσα ταχύτητα.

9. Θα δοξολογήσουμε τον πόλεμο –τη μόνη υγιεινή του κόσμου–, τον μιλιταρισμό, τον πατριωτισμό, την χειρονομία των αγγελιαφόρων της ελευθερίας που σπέρνουν τον όλεθρο, τις ωραίες ιδέες που γι’αυτές αξίζει κανείς να πεθάνει, και την περιφρόνηση για τη γυναίκα.

10. Θα καταστρέψουμε τα μουσεία, τις βιβλιοθήκες, τις ακαδημίες όλων των ειδών, θα πολεμίσουμε την ηθικοκρατία, τον φεμινισμό, κάθε ευκαιριακή ή χρησιμοθηρική δειλία.

11. Θα υμνήσουμε τα μεγάλη πλήθη τα συνεπαρμένα από την εργασία, την ηδονή και τα έκτροπα. Θα τραγουδήσουμε τις πολύχρωμες, πολυφωνικές παλίρροιες της επανάστασης στις μοντέρνες πρωτεύουσες. Θα τραγουδήσουμε τον δονούμενο νυχτερινό πυρετό των οπλοστασίων και των ναυπηγείων που αστράφτουν βίαια κάτω από τα ηλεκτρικά φεγγάρια. Τους άπληστους σιδηροδρομικούς σταθμούς που καταβροχθίζουν τις σερπαντίνες του καπνού. Τα εργοστάσια που κρέμωνται απ’ τα σύννεφα με τις στραβές γραμμές του καπνού τους. Τις γέφυρες που δρασκελούν τους ποταμούς σαν γίγαντες αθλητές, σπινθηρίζοντας στον ήλιο με τη λάμψη του μαχαιριού. Τα περιπετειώδη ατμόπλοια που οσφραίνονται τον ορίζοντα. Τις βαθύστερνες μηχανές που οι τροχοί τους ψαύουν τις ράγες σαν οπλές ταράστιων χαλύβδινων αλόγων που έχουν χαλινό από σωλήνα. Και την κομψή πτήση των αεροπλάνων που οι έλικες τους πλαταγίζουν στον άνεμο σαν σημαίες και μοιάζουν με αλαλαγμούς ενθουσιασμού ενός πλήθους.

(1909)

μτφ. il Notario

Φ.Τ. Μαρινέττι, Το Μανιφέστο του Φουτουρισμού (Πρώτο μέρος)

Posted in Αρχείο Μοντέρνας Ποιήσεως, Παραμεταφράσεις on 21.12.2008 by luxorios

futurism1

Ξαγρυπνήσαμε όλη τη νύχτα, οι φίλοι μου κι εγώ, κάτω από πολυελαίους με θόλους από διακοσμητικό μπρούντζο, θόλους με αστέρια στολισμένους σαν τα πνεύματά μας, φέγγοντας σαν αυτά με τη φυλακισμένη ακτινοβολία ηλεκτρικών καρδιών. Για ώρες είχαμε ποδοπατήσει την αταβιστική μας πλήξη σε πλούσια ανατολίτικα χαλιά, φιλονικώντας μέχρι τα τελευταία όρια της λογικής και μαυρίζοντας πολλές δεσμίδες χαρτιού με τις ξέφρενες κακογραφίες μας. Συνέχεια