Κόριννα, Άσμα πολεμικό και εύθυμο


«Έτσι δε θα μου γράφεις.

Να μάθεις να μιλάς

Για την πραγματικότητα.

Τις λέξεις να μετράς.

Να γράφεις με σεμνότητα.

Για τέτοια ιδιαιτερότητα,

Χώρος πια δεν υπάρχει.

Έτσι δε θα μου γράφεις.

Θα δείρω αλλιώς τα ποίματά σου

Θα τα διαλύσω ένα προς ένα

Μέχρι θανάτου θα τα φθείρω

Κι έπειτα θα στραφώ σε σένα

Με δύο ανάστροφες να μάθεις

Έτσι να μη μου γράφεις.»

Τούτα μου είπε ο Πολέμιος βλοσυρός.

Υστερα έστρεψε το βλέμμα,

κι έκλαψε λίαν γοερώς.

Τότε σηκώθηκαν τα ποίματα,

Στην αγκαλιά τον πήραν

Κι ας τα λεγε ατο-ποίματα –

«γλυκός που είσαι έτσι κακός

και πώς μοιάζεις με θύμα!»

του έλεγαν εκείνα.

«Έτσι δε θα μου κάνεις»

Του είπα νοερώς και γω,

Και του έγραψα ένα ποίημα.

.

.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: