Άννα Αχμάτοβα, Από τις Ελεγείες του Βορρά

akhmatova1924


Περίμενα για τον μεγάλο χειμώνα
πολύ καιρό,
Σαν λευκή ασκητική ιεροτελεστία
Τον αναλαμβάνω
Και γαλήνια θα πάρω τη θέση μου
Σ’ένα ελαφρύ έλκηθρο….

Θα επιστρέψω σε σένα πριν πέσει η νύχτα,
Λαέ του Κίτετς.

Υπάρχει μόνο ένας δρόμος να προσπεράσεις
Το αρχαίο μονοπάτι…

Τώρα κανείς δεν συνοδεύει
Αυτήν τη γυναίκα απ’ το Κίτετς,
Μήτε αδελφός , μήτε γείτονας
μήτε ο πρώτος γαμπρός –
Μόνο ένα κλαδί πεύκου,
Μια ηλιόλουστη ρίμα
Πεταμένη από ένα ζητιάνο
Και μαζεμένη απο εμένα…
Στον ύστερο τόπο της διαμονής μου

Αφήστε με να ησυχάσω.

(Μέγαρο Φοντάνκα, 10-12 Μαρτίου 1940)
Απόδοση: Γιάννης Αντιόχου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: