Γ.Χ. Ώντεν, Ισπανία

kirby1large

Ισπανία

.

Χτές όλο το παρελθόν. Η γλώσσα των όγκων

Απλώνοντας πέρα ως την Κίνα στις εμπορικές δημοσιές.

Η διάδοση του άβακα και του κρόμλεκ.

Χτές ο υπολογισμός των ίσκιων σε κλίματα προσήλια.

Χτές ο καταμερισμός των ασφαλειών με δελτία,

Η λεκανομαντεία. Χτές η εφεύρεση του τροχού

και του χρονόμετρου, το ημέρωμα

Των αλόγων. Χτές ο πολυτάραχος κόσμος των ναυτίλων.

.

Χτές οι καταργημένες ξωθιές και τα τελώνια,

Το κάστρο σαν πετρωμένος αϊτός ματιάζοντας τη λαγκαδιά,

Το ξωκλήσι χτισμένο στο δάσος.

Χτές οι σμιλεμένοι άγγελοι κι οι φοβερές γαργούλες.

.

Η κρίση των αιρετικών ανάμεσα στις πέτρινες κολόνες.

Χτές οι θεολογικοί καβγάδες στις ταβέρνες

Κι η θαματουργή γιατρειά στη βρύση.

Χτές τα Σάββατα των δαιμονισμένων.

Αλλά σήμερα ο αγώνας.

.

Χτές η εγκατάσταση γεννητριών και ατμοστροβίλων,

Η κατασκευή σιδεροδρόμων στην αποικιακήν έρημο.

Χτές η κλασική ομιλία

Για την καταγωγή του Ανθρώπου. Αλλά σήμερα

ο αγώνας.

.

Χτές η πίστη στην απόλυτην αξία της Ελλάδας.

Το πέσιμο της αυλαίας πάνω στο θάνατο ενός ήρωα.

Χτές η προσευχή στο λιόγερμα

και η λατρεία των τρελών.

Αλλά σήμερα ο αγώνας.

.

Καθώς ο ποιητής ψιθυρίζει, ξαφνιασμένος ανάμεσα στα πεύκα,

Ή εκεί που ο λυτός καταρράκτης τραγουδάει πυκνός,

η ολόρθος

στο βράχο πλάι στο γερτό πύργο

«Όραμα. Ω στείλε μου την τύχη του πελαγίσιου»

.

Κι ο ερευνητής κοιτά μέσα απο τους φακούς.

Στις απάνθρωπες επαρχίες, τον αρρενωπό βάκιλλο

Ή τον υπέροχο Δία τελειωμένον:

«Αλλά η ζωή των φίλων μου. Θέλω να μάθω. Θέλω να μάθω.»

.

Κι οι φτωχοί, δίχως φωτιά στις κάμαρές τους, αφήνοντας

να πέσουν

Τα φύλλα της βραδινής εφημερίδας: « Η μέρα μας είναι

ο χαμός μας, Ω

Δείξε μας την Ιστορία, το χειριστή,

Τον οργανωτή, το Χρόνο το δροσιστικό ποτάμι».

.

Και τα έθνη συναρμολογούν κάθε κραυγή, κάθε

επίκληση,

Ζωής που διαμορφώνει τα σπλάχνα του ανθρώπου και

ρυθμίζει

Τους ιδιωτικούς νυχτερινούς τρόμους:

« Μήπως δεν χτίσατε την πολιτεία του σφουγγαριού,

Δεν σηκώσατε τις αχανείς στρατοκρατίες

του καρχαρία

Και του τίγρη, δεν καθιδρύσατε το καβγατζίδικο

καντόνι του τσιμπογιάννη;

Μεσολάβησε. Κατέβα σαν περιστερά

Η φρενιασμένος πατέρας ή γλυκομίλητος μηχανικός,

αλλά κατέβα».

.

Κι η ζωή, α δώσει απόκριση, αποκρίνεται απο την

καρδιά

Τα μάτια τα πλεμόνια, τα μαγαζιά και τις πλατείες

της πολιτείας:

«Όχι δεν είμαι υποκινητής.

Όχι για σήμερα. Όχι για σας. Για σας είμαι

.

Ο πειθήνιος κόλακας, η παρέα της ταβέρνας,

το κορόιδο.

Ο,τι κι αν κάνετε αυτό είμαι. Είμαι ο όρκος σας

Να ζήστε τίμια, το καλαμπούρι σας.

Είμαι η φωνή της δουλειάς. Είμαι η παντρειά σας.

.

Τί μου προτείνετε; Να χτίσουμε τη δίκαιη πολιτεία;

Μπρός,

Συμφωνώ. Ή μήπως το αυτοκτονικό συμβόλαιο, το ρομαντικό

Θάνατο; Λαμπρά, το δέχομαι,

Γιατί ’μαι ό,τι διαλέξετε, ό,τι αποφασίσετε. Ναι, είμαι

η Ισπανία».

.

Άκουσαν τη φωνή πολλοί σ’απόμακρες χερσονήσους,

Σε κάμπους υπναλέους, στα παράμερα νησιά των

ψαράδων

Ή στην ξεπορνεμένη καρδιά της πολιτείας,

Άκουσαν κι αποδήμησαν όπως οι γλάροι ή όπως οι σπόροι λουλουδιού.

.

Συνάχτηκαν σαν τα πουλιά στα μακριά τρένα που

παρακυλούν

Μέσα σε χώρες αδικίας, μέσα στη νύχτα, μέσα στην

άλπεια σήραγγα.

Αρμένισαν τους ωκεανούς.

Διάβηκαν ποροφάραγγα. Όλοι προσέφεραν τη ζωή τους.

.

Σε τούτο το στενό παραλληλόγραμμό, στ’ακρωτηριασμένο τούτο

το κομμάτι

Της ζεστής Αφρικής, ωμά συγκολλημένο στην

εφευρετικήν Ευρώπη.

Σε τούτο το πλατύ οροπέδιο με τα χαράκια ποταμών,

Σαρκώθηκαν οι στοχασμοί μας. οι απειλητικές μορφές του

πυρετού μας

.

Έχουν ακρίβεια και ζωή. Γιατί οι τρομάρες πού μας

κάμαν

Να προσέχουμε ρεκλάμες γιατρικών και χειμωνιάτικων

περιηγήσεων

Γίναν συντάγματα εισβολέων,

Τα πρόσωπά μας, τα μηχανοποίητα, τα ψιμύθια, τα

ρημάδια

.

Σκορπούν την απληστία τους όπως το εκτελεστικό

απόσπασμα και η μπόμπα.

Μαδρίτη είναι η καρδιά. Οι τρυφερές μας στιγμές

ανθίζουν

Όπως ο σάκκος της άμμου και το φορητό

νοσοκομείο.

Οι ώρες μας, ώρες φιλίας μες το στρατό ενός λαού.

.

Αύριο, ποιός ξέρει το μέλλον. Η έρευνα για τον

κάματο

Και τις κινήσεις των στιβαδόρων. Η τμηματική μελέτη

όλων

των οκτάδων της ακτινοβολίας.

Αύριο η διεύρυνση της συνείδησης με την δίαιτα και την

άσκηση της αναπνοής.

.

Αύριο και πάλι εδώ η ανακάλυψη της ρομαντικής αγάπης,

Οι φωτογραφίες κοράκων. Το γλέντι κάτω απ’τον

ίσκιο

Το θεληματικό της λευτεριάς.

Αύριο η ώρα του μουσικού και της σκηνοθεσίας.

.

Η όμορφη βουή της χορωδίας κάτω απ’το θόλο.

Αύριο η ανταλλαγή μυστικών για την ανατροφή των

σκύλων,

Η πεισματική εκλογή προέδρων

με το ξαφνικό δάσος των χεριών. Αλλά σήμερα ο

αγώνας.

.

Αύριο για τους νέους, οι ποιητές ξεσπώντας σαν τις

μπόμπες,

§οι περίπατοι γύρω στη λίμνη, κι οι εβδομάδες τέλειας

επικοινωνίας.

Αύριο οι ποδηλατοδρομίες

Τα καλοκαιρινά βράδια στα περίχωρα. Αλλά σήμερα

ο αγώνας.

.

Σήμερα η αυτόβουλη αύξηση των κινδύνων του

θανάτου,

Η συνειδητή παραδοχή της ενοχής στονα αναπόφευχτο

φόνο.

Σήμερα το ξόδεμα δυνάμεων

Στον ανούσιο εφήμερο τύπο και στο βαρετό

συλλαλητήριο.

.

Σήμερα οι ψευτοπαρηγοριές: το μοιρασμένο τσιγάρο,

Τα τραπουλόχαρτα στο μισοφώτιστο αχερώνα, η

ξεγδαρμένη μουσική

Κι οι βωμολοχίες. Σήμερα το

Ψηλάφισμα για τ’αχαρο αγκάλιασμα προτού βγεις να χτυπήσεις.

.

Πέθαναν τ’άστρα. Τα ζώα δεν κοιτάζουν.

Μονάχοι με το μεροκάματό μας, κι είναι ο καιρός

μετρημένος,

Κι η ιστορία στους νικημένους

Μπορεί να λέει Ουαί, αλλά μήτε βοηθά μήτε σχωρνάει.

.

.

Απρίλης 1937
Μετάφραση Γιώργου Σεφέρη

cj-022205pdf_img_4

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: