Κωστής Παλαμάς, Σατιρικά Γυμνάσματα

Polar Bear Dancing on Snow

Α17

Χαλκόπλαστος για πάντα καβαλάρης,
ο στοχασμένος νά Κολοκοτρώνης!
– Το φύσημά σου πού θα ξαναπάρεις;

Κάπου το χέρι απλώνεις· πού τ’ απλώνεις;
– Μακριά, πολύ μακριά, πέρα, αλλού πέρα!
Στ’ αγνά· δεν τα πατάς, δεν τα ζυγώνεις·

στον πόλεμο, στων όλων τον πατέρα,
στη ρίζα, στην αγράμματη σοφία,
στην κλεφτουριά, στου Τούρκου τη φοβέρα! –

–Και γύρω σου κι ομπρός σου, η Πολιτεία
με τα λογής παλάτια τα πλατιά,
σκολειά, καζάρμες, θέατρα, υπουργεία; –

Μ’ αποκρίθη: – Τσεκούρι και φωτιά!

.

Β4

Σκύλος κοκαλογλείφτης φέρνει γύρα
κρακ! τακ! της γειτονιάς τους τενεκέδες.
Ο ποσαπαίρνης με το θεσιθήρα

για την πατρίς καυγά στους καφενέδες.
Οι γάτοι λυγεροί στα κεραμίδια
ταιριάζουν ερωτόπαθους γιαρέδες.

Φαγοπότι, ξαπλωταριό, τα ίδια.
Τα θέατρα, τις ταβέρνες, τα πορνεία,
φάμπρικες, μπάνκες, σπίτια αποκαΐδια,

τ’ ανταμώνει αττικότατη αρμονία.
Και κοιμισμένη στα όνειρά της βλέπει

μουρλή γλωσσοκοπάνα Πολιτεία

τον Περικλή. Μα ο Χασεκής τής πρέπει.

.

Β3

Ζαγάρια και τσακάλια και κοκόροι,
σηκωτοί κάθε τόσο στο ποδάρι,
μόρτηδες, λούστροι, αργοί, λιμοκοντόροι.

Στον αφέντη χαρά που τούς λανσάρει!
Και ποια είναι τα σωστά, ποια τα μεγάλα
που την ορμή τούς δίνουν και τη χάρη;

Προδότες οι Τρικούπηδες. Κρεμάλα!
Κ
ι οι Ψυχάρηδες; Γιούχα! Πλερωμένοι.
Νά η Ελλάδα! Αρσακιώτισσα δασκάλα,

με λογιότατους παραγιομισμένη.
Κι ο Ρωμιός; Αφερίμ! Μυαλό; Κουκούτσι.
Από τον καφενέ στην Πόλη μπαίνει,

του ναργελέ κρατώντας το μαρκούτσι.

2 Σχόλια to “Κωστής Παλαμάς, Σατιρικά Γυμνάσματα”

  1. Καταπληκτικό δεν είναι;
    Σκεφτόμουν κι εγώ πριν μερικές μέρες να ανεβάσω καποια αποσπάσματα, συγκεκριμένα το Β4 και το παρακάτω:

    «Προγόνους πάρε, απογόνους, δαιμόνους,
    όλα της ιστορίας τα συναξάρια,
    όλους του ελληνισμού τους φανφαρόνους,

    όλα της Ρωμιοσύνης τα καμάρια,
    του Λόγου τις κορφές, τους παραλήδες,
    τους σοφούς, των πολέμων τα λιοντάρια,

    Όμηρους, Αρχιμήδες, Αχιλλήδες,
    καθώς περνούν ανάκατα στη στράτα,
    Καποδίστρηδες, Διάκους, Κοραήδες.

    Όλα φκιάστα γκιουβέτσι και σαλάτα,
    να και το ρετσινάτο στην ταβέρνα,
    και τα βιολιά, και ρίξου τους και φάτα.

    Κέρνα, ρούφα, ξεφάντωνε, και ξέρνα.»

  2. Λίγος ακόμα «απροσδόκητος» Παλαμάς :

    Ἡδονισμός

    Ἀπὸ τραγούδια ἕν᾿ ἄυλο κομπολόι
    Σ᾿ ἐσὲ δὲν ἦρθα σήμερα νὰ δώσω.
    Μὲ τὰ τραγούδια ἐγὼ θὰ σὲ λιγώσω
    Καὶ μὲ τὰ ξόρκια, ἀγάπη μου, ἑνὸς γόη.

    Γυμνοί. Καὶ σὰν κισσὸς θὰ σκαρφαλώσω
    Νὰ φάω τὸ κορμί σου ποὺ μὲ τρώει.
    Τοῦ λαγκαδιοῦ σου τὴν δροσάτη χλόη
    Μὲ τὸ χέρι θρασὰ θὰ τὴν πυρώσω.

    Τὸ κρασὶ ποὺ ξανάφτει καὶ τὸ γάλα
    Ποὺ κοιμίζει θὰ φέρω στάλα στάλα,
    Μ᾿ ὅλο μου τὸ κορμὶ νὰ σὲ ποτίσω

    Καὶ στὰ πόδια σου τ᾿ ἀσπροσκαλισμένα,
    Δυὸ βάζα ποὺ μοῦ παίρνουνε τὰ φρένα,
    Στερνὴ μανία τὸ μέλι μου θὰ χύσω.

    (από τη συλλογή «Βραδυνή Φωτιά»)

    ;-)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: