Λουξώριος, Σουρρέοντας στην περιδίνηση του αποφθεγματικού αντιφονταμενταλισμού ή μεσοαστικός μικροτσακωμός

their_first_quarrel2c_gibson1

“Σου ζητώ να εκτιμήσεις
ειλικρινώς σου ζητώ να εκτιμήσεις…
ειλικρινώς σου ζητώ να εκτιμήσεις,
ότι πάσχουμε,
ως ζεύγος
ως νοικοκυριό
ως οικογενειακή δομή,
από τις γάτες εντός εισαγωγικών του πεδίου…”
T.S.Elliot

Θυμάσαι το πρελούδιο της σχέσης μας Γιολάντα;
Σωστό “Τριστάνος και Ιζόλδη”.
Είχα σκοτώσει το Μορχούτ
κι ευθύς σε γύρεψα στην Ιρλανδία.
Λίγο μετά ήταν που ήπιαμε το φίλτρο μαγικό
που προκαλούσε έρωτα παντοτινό, θυμάσαι;
Τι μαλακία κάναμε…

Για το απαγορευμένο μήλο τσακωνόμασταν μετά
ποιος θα το πρωτοδάγκωνε
γρήρορα κύλησ’ ο καιρός, σαν το νερό στη γράνα
τι νά’ φταιγε άραγε;
Ανυπαρξία διημέρων στο Μιλάνο αναψυχής;
Της Αφροδίτης της Μήλου η λεκάνη
που ούτε να την ονειρευτείς;
Μήπως του προβάτου η μηλωτή;
ΜΙΛΑ ΜΟΥ!
“Ο καλός ο μύλος όλα τα αλέθει”, γύρισες ν’ αποκριθείς.
Κι έπεφτε το μήλο από δω και γλίστραγε από κει,
του ρίχνω μια εγώ με την ομπρέλα,
βουτάς εσύ, το πιάνεις με το γάντι
το σφάζεις με το γάντι
και τρώμε από μισό.

Χτυπά της κάμαρης η πόρτα χτες
και μπαίνει αυτός ο τύπος με τ’ άσπρο το φακιόλι
πιάνει το ρολόι, το βουτάει στ’ αλεύρι
και το γυρνάει γύρω γύρω.
Έπειτα αυτός ο κακομούτσουνος που’ χε κλειδί για μύτη…
Κι εκείνον τον περίεργο
με τα γυαλιά πρεσβυωπίας
που’ ταν μισός ελέφαντας μισός χήνα που τον πας;
“Μήπως είδε κανείς το βιβλιάριο υγείας μου;”
Κι ας σού’ λεγα εγώ δε θέλω ξένο κόσμο
να μπουκάρει έτσι στην κρεβατοκάμαρα μας.

Εσύ μετά το έπαιζες διαλλακτική,
ήθελες τάχα να μου προτείνεις
τη νέα συσκευή espresso της Delonghi,
αλλά εγώ είπα “OXI, φτάνει πια αυτή η ασυδοσία.
Θα πάρω τον κασμά και το φτιάρι και θα τον φτιάξω μόνος”.
Γέλασες ειρωνικά· αναρωτήθηκα τι να σκεφτόσουν.
Μήπως ήσουν πάντα πολύ εγωίστρια για να δεχτείς τα λάθη σου;
Μήπως ο πίνακας του Ρενέ Μαγκρίτ ήταν ανάποδα;
Μήπως κάποτε ο Χόρχε Ντελσάλτο
πρέπει να φάει ένα γερό μπερντάκι ξύλο;
Μήπως, λέω μήπως, πρέπει να πάψουμε να κάνουμε
τ’ αδέρφια μας τους μπακαλιάρους σκορδαλιά;
Μήπως ο Brandon Roy και ο LaMarcus Altridge
xρειάζονται στήριξη στην επίθεση των Blazers;
Ναι, τρέξε τώρα να κρυφτείς!
Επιδόσου σε αμυντική αναδίπλωση για να καλύψεις τη γύμνια σου!

Έτσι είναι όμως τα ζευγάρια
της μαλθακότητας και της τρυφηλότητας
και των σχεδιασμάτων…
Με ψέγεις για μικρότητες, την ίδια ώρα
που οι μεγάλες δυνάμεις κάνουν πόλεμο για τα κοιτάσματα σοκολάτας…

Θυμάσαι που ξαπλώναμε στην ερημική παραλία
του Santiago Bernabeu;
Φορούσες μπλε φουστάνι.
Είχες γείρει στ’ αφτί μου και μου ψέλισες
“κρατήσου σε φόρμα, με φλώρα…”
Βούρκωσαν τα μάτια μου τότε…
Μετά μου σέρβιρες zwan σε παπούτσι ποδοσφαιρικό
που είχε από κάτω πρόκες Παπαδόπουλος.
Αλλά μια σχέση δε μπορεί να στηρίζεται για πάντα σε μια στιγμή·
εδώ, τα δισεκατομμύρια στον Τσάκωνα πρέπει να καταβληθούν τάχιστα.
Γιατί ο δρόμος που ενώνει τις καρδιές μας,
κάνει… εξαιτίας της διακοπής από το αίμα,
αλλά και στη Μαλακάσσα το ίδιο έγινε!

Στο τέλος μένω πάντα μόνος.
Μόνος,
εγώ και το χωριό.

7 Σχόλια to “Λουξώριος, Σουρρέοντας στην περιδίνηση του αποφθεγματικού αντιφονταμενταλισμού ή μεσοαστικός μικροτσακωμός”

  1. Κάτι συμβαίνει, το ξέρω καλά.

  2. Δέκιμος Μάγνος Αυσόνιος Says:

    Τα σπάει .. Εύγε !!

  3. Και οι δύο ξέρουμε Κόρρινα… Ευχαριστώ Αυσόνιε. Ξέρεις τι περιμένουν εναγωνίως οι οπαδοί σου. Την αποκατάσταση της τιμής του σπουδαίου δημιουργού Δεκίμου Μάγνου που τόσο άδικα σπιλώθηκε από φθόνο..!

  4. Luxorie, το έχω διαβάσει πάρα πολλές φορές και ποτέ δε θυμάμαι τον τίτλο που είναι τόσο μεγάλος.

    Πες το γιολαντίνι να τελειώνουμε.

    Η κριτική μου είναι ότι έχει βάση θεατρικού. Η’ τουλάχιστον μου ήρθαν οι σκηνές ενός μισοχαλασμένου θεατρικού που τελειώνει ερήμην θεατών σε ένα απέλπιδο ζευγάρι

    Με γυρισμένες τις πλατες.

    Δεν έχω τόση φαντασία
    Ούτε έχω πια τόσα κοιτάσματα
    σοκολάτας μέσα μου…

    Λατινική ή Ιταλικό ταμπεραμέντο σε ένα ξεμπαρκο θέατρο. Γυρισμένο το έργο κάπου σε κάποιο λιμένα. Να απουσιάζουν οι πάντες και συ να εμμένεις προς αντίδραση της αγγελοπουλικής σύλληψης. Ταχής ρυθμός με κινήσεις σκάκι. Πάντοτε η πράξη ΜΑΤ είναι αυτή που αποστομώνει. Μάταιο και ατυχές όταν πραγματωποιείται από ματιασμένους εραστές…

    Χαίρε στο Swan
    Χαίρε στο άσπρο-μαύρο
    μιας λιτής αλλά κατα τα άλλα ποιητικής
    ποδοσφαιρκής μπάλας…

    Μιλησε κανείς για κριτική?

  5. Νοτάριε δεν γνωρίζω ποια είναι η έννοια της λέξης «γιολαντίνι», απλώς αναφέρω για την περίπτωση που φανεί χρήσιμη αυτή η πληροφορία ότι λόγω του μεγάλου όγκου του τίτλου στην «πιάτσα» οι αναφορές στο ποίημα γίνονται με τη χρήση του όρου «Γιολάντα»…! Τώρα μόλις ενημερώθηκα κι εγώ για το «γιολαντίνι». Οι σκέψεις της Ήριννας παρουσιάζουν αρκετό ενδιαφέρον, απλά φοβάμαι μην καταλήξει το ποίημα να λέγεται «μπαραμπούνγκα» :)

  6. Δύσκολα τα πράγματα για το ζεύγος… καμιά ελπίδα… απουσιάζει η τάξη, η αρμονία, η ισορροπία… πως να τα κατακτήσουμε όλα αυτά και κυρίως, πως να τα διατηρήσουμε;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: