Λουξώριος, Πασχαλινά όνειρα

77167_R

Η ηχώ απ’ τις κροτίδες απσετικό με καθιστά.
Ο Δυσλεκτικός έχει κουλουριαστεί και γλείφει το τρίχωμά του.
Παίζω με τα κέρματα στην τσέπη μου που είναι λιγοστά
κι ένα ζάρι ξεχασμένο
και κοιτώ το χαιμαλί με τα δόντια που’ χω δέσει στα λαιμά του.
Ψε την έβγαλα στο σινεμά
και δεν αρκούν για να χωθώ σε κάποιο απ’ αυτά τα νυχτερινά μαγαζιά
καμιά γκόμενα καλή το βλέμμα μου μήπως ρεμβάσει.
Έτσι ρεμβάζω τη σελήνη σε λοφίσκο έρημο με το κορμί μου ξαπλωμένο.
Το άρωμα των λουλουδιών ντεζαβάρει του επιτάφιου την πληγή.
Ο αγέρας τα βλέφαρά μου πάει να κατεβάσει.
Τι μεγάλη βδομάδα κι αυτή…

Όλοι καχύποπτα κοιτούν αυτόν που έφτιαξε την τεχνητή νοημοσύνη.
Εκείνος τον Όσκαρ -τη νέα εφεύρεσή του- στον επιτάφιο αφήνει.
Το τενεκεδένιο αγοράκι κάνει το σταυρό του, φορές τρεις.
Πέφτει στα γόνατα και περνά από κάτω σταυρωτά, φορές τρεις.
Έπειτα ασάλευτο απαγγέλλει προσευχή
με ακρίβεια λεκτική.
Κάποιοι φωτογραφίες τον τραβούν, με φλας
τον Όσκαρ· γραμμένο σε σε πλας πλας.
Η κυρά Ουρανία στη σκοτεινή πλευρά έχει φτάσει απ’ την οργή της.
Σταματά το σκούπισμα απότομα· ποτέ δε λανθάνει η διαίσθησή της.
Ξεπροβάλλει απ’ το ναό
με βηματισμό αργό.
Το πρόσωπό της ζαρωμένο
κι από κουκούλα μαύρη σκεπασμένο.
Με μια κίνηση του χεριού από μακριά τον εφευρέτη στα κάγκελα πετά.
Κυλινδρικός μηχανισμός ίπταται απ’ τη ζώνη της και στο χέρι σταματά.
Στέκει· «οι μηχανές είν’ έργα του σατανά», ψελίζει.
Το κουμπί πατά και ξίφος ανάβει που φωτίζει.
Κι ο Όσκαρ το φωτόσπαθό του βγάζει.
Ώρα πολύ μετά η γριά το δεξί του χέρι ακρωτηριάζει.
Μα δεν εγκαταλείπει· με τ’ αριστερό το ξίφος καλεί τη μάχη να συνεχίσει.
Αν γλιτώσει ο μικρός μ’ανθρώπινο θα πρέπει να το αντικαταστήσει.
Και συνεχίζεται η μονομαχία η τρομερή.
Τι μεγάλη βδομάδα κι αυτή…

Ο μικρός, ο εγγονός με κροτίδες την πίστη να εξωτερικεύσει αδημονεί.
Ο μπαμπάς σκεπτόμενος τα πάθη είχε μια βδομάδα δυσμενή.
Χαίρεται βέβαια πια με το κρασί και με το κοκορέτσι
παρόλο που η ομάδα του πηγαίνει έτσι κι έτσι.
Μα τι κρίμα· πρωτάθλημα δεν έχει τούτη την Κυριακή.
Η μεγάλη κόρη έχει εγκαταλείψει το σχολείο· η Μάγδα η δυσλεκτική.
Για το σκυλάδικο ετοιμάζεται, τι φοβερό μανάρι·
η εντολή στο μωσαικό του δωματίου της με γκράφιτι φιγουράρει.
Έχει ξωκλείσει ο Λάζαρος στο μαγαζί μπουκάλι.
Λούζεται τώρα με πολυέλαια πάνω απ’ το κεφάλι.
Λιβασανίζεται μέχρι να θυμηθεί που έχει πετάξει το όρωμά της.
Το βάφτισμό της έντονο και ταιριαστό στο όνομά της.
Το μικροσκοπικό φουστάνι τα καλίγραφα πόδια της τονίζει
και τρουλώνεται ο Λάζαρος όταν την αντικρίζει.
Μισά μονάχα κρύβονται τα όρθρια οπίσθια και θεαμαστικά στήθη της
κι αυτά πα στο μωσαικό είν’ ζωγραφισμένα, πλάι στα ήθη της.
Τα ξημερώματα δεν τον γλιτώνει η Μάγδα τον αβιασμό.
Έτσι ανεβαίνει στην πιστά, προκαλλώντας ανάστηση και θαυμασμό.
Να, οι ψυχές, σηκώνονται στον ουρανό παράγοντας θριάμβου κρότους.
Οι λαμπάδες στον αέρα με τη φλόγα τους τελευταίους νόησης κόκκους
με έντερ μεταλαμπαδεύουν κι ευθύς οι κόκκοι λησμονούνται·
μα τ’ αδειανά κρανία δεν πτωούνται.
Σύντομα την εικόνα της Μάγδας θα περιέχουν
και νότες τρεις τον κούφιο εγκέφαλό τους θα διατρέχουν.
Καλή ανάσταση!
Ξέρω, δεν είστε εσείς για επανάσταση.
Να είναι βολικό το μεγαλύτερο ταξίδι της ζωής σας·
σε θέση VIP η πυραυλοκίνητη ψυχή σας.
Όπου να’ ναι φτάνετε στις ηνωμένες πολιτείες παραδείσου
κι εσύ που αιώρα αναζητάς σε όαση ζεστή τι περιμένεις, γδύσου.
Καθώς μπαίνεις στην ατμόσφαιρα λιώνει το μέταλλο του δέρματος·
ύστερα ψύχεται και μορφή παίρνει κέρματος,
με κορόνο κεφαλή πριγκιπική και γράμματα αγράμματα.
Τώρα που τσουρουφλίστηκες καλείσαι να κάνεις ράμματα.
Καλείσαι και τα ποικιλόπλευρα ζάρια ως Ινδιάνους ν’ αφανίσεις·
οι δυο πλευρές αρκούν τη μεταφορά της πληροφορίας να εξασφαλίσεις.
Μα τ’ άσματά θα σε στοιχειώνουν στο λυκόφως, θα σε κάνουν εναγή.
Τι μεγάλη βδομάδα κι αυτή…

Στο λυκόφως που εγώ βαδίζω μόνος· δίχως αγέλη να με πλαισιώνει.
Χάνονται οι επικοινωνιακές μου αρετές μα το σώμα μου φουσκώνει.
Το “ου φονεύσεις” στο σκισμένο πια μπλουζάκι μου αμβλύνεται
και πλάι σε ουρλιαχτό “φονεύσεις” γίνεται.
Τα πρόβατα θα σφάζω καθώς θα’ ναι σουβλισμένα με μανία
κι εκείνα στη Μύκονο θα κλείνουν για να κάνουν ηλιοθεραπεία.
Κι όπως στο διάβα μου βρεθεί θα’ ναι εχθρός μου
κι ας είναι φίλος, ας είναι αδερφός μου.
Το τατουάζ μονάχα θ’ αφήνω να κοιτούν που θά’ χω στον αγκώνα,
ότι πλάι στον Αισχύλο πολέμησα στη μάχη του Μαραθώνα
και κανά δυο εξισώσεις διαφορικές·
για να με συγχωρούν όταν τους τρώω τις καρδιές.
Κι ό,τι ασημικό γυναίκας θα το παίρνω,
στον πυρετό μου θα το λιώνω τη μέρα σαν θα γέρνω
και το ξίφος μου θα σφηρηλατήσω
και τι ηδονή στο ρετιρέ της πυραμδας το κουδούνι σαν χτυπήσω
των βαμπίρ, που από φετίχ αίμα πίνουν σε δισκοπότηρα κολονάτα
και που καταβροχθίζουν βλαστοκύτταρα μην χάσουνε τα νιάτα.
Με το ξίφος μου θα τους ακροτηριάσω, όλες τις φατρίες
και με τα γαμψόνυχα θα τους βγάζω τις οδοντοστοιχίες.
Μακάριοι που θα γίνονταν εκατομμύρια άνθρωποι ελευθεριαστές·
διευθυντές τμημάτων μάρκετινγκ και καταναλωτές
σαν έβλεπαν τις μασέλες δώρο με τα δρακουλίνια.
Μα ας τα βρούνε μόνοι τους, με μιζέρια και με γκρίνια.
Την ευκαιρία να γίνω ήρωας πραγματικός κλωτσάω
και τα λάφυρα στο λαιμό του σκύλου μου κρεμάω.
Για ν’ αντέξω την πλημμύρα βάρκα χτίζω νά’ ν’ γερή.
Τι μεγάλη βδομάδα κι αυτή…

Τώρα ξαπλώνω αδύναμος σε θάλασσα από κάτουρο στην κιβωτό μου.
Φόρτωσα όσα ζώα πρόλαβα, δίνοντας έμφαση στα ερπετά.
Μια ύαινα τις λιγοστές εναπομείνουσες τρίχες στο στήθος μου σαλιώνει.
Ποια ουράνια σφαίρα άραγε το πρόσωπό μου να νοτίζει!
Μια περίεργη αίσθηση, λες και κάτι γαργαλάει το λαιμό μου.
Η γλώσσα του Δυσλεκτικού τη μούρη μου ακουμπά.
Η λάμψη της σελήνης δυναμώνει.
Άρχισε να ψιχαλίζει.

6 Σχόλια to “Λουξώριος, Πασχαλινά όνειρα”

  1. Ένα πρωτόλειο για χάρη της Κόριννας…

  2. Λουξώριος: H χλιδή στην ποίηση.

  3. Προσπαθείς να με διαφημίσεις ή μου φαίνεται;

  4. Πάντοτε και συνειδητά.

  5. … η λάμψη της σελήνης δυναμώνει… όπως δυναμώνει και το φως στην ψυχή μας όταν διαβάζουμε το ποίημά σας…

  6. Ευχαριστώ και πάλι για τους επαίνους. Η λάμψη της σελήνης δυναμώνει και μας ξυπνά από το όνειρο εν προκειμένω…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: