Νίκος Εγγονόπουλος, Τα βάσανα της αγάπης

1954_young_virgin_autosodomized_by_her_own_chastity_011

Καθώς ανέμισαν
τα μαλλάκια της
έτσι μπροστά στα μάτια
μου
λες και σαν ξαφνικά να ξύπνησα
και για πρώτη φορά
την είδα
-και την επρόσεξα-
την ωραία
νεαρή κόρη

με συνεκίνησε
η αρμονία των κινήσεών της
η ραδινότης των μελών
του κορμιού της
η γοητεία του βλέμματός
της
η απαλή στρογγυλάδα
των μαστών της
η όλη χάρη τέλος
που ανεδίδετο
απο το
κομψό
ολόδροσο
πλάσμα

κι αμέσως σκέφτηκα
-και «φιλοσόφησα»-
ο νους μου πήγε
στον αγαθό εκείνον
που μπορεί κάποτε
-μα είμαι βέβαιος-
να υποφέρει
μαρτυρικά
να δυστυχήση
σα θα φαντάζεται
πως έχει σκέψη
κι έχει ψυχή
το τρυφερό
το αιθέριο
το
πλασματάκι

και να ματώνη η καρδιά του
ν’απελπίζεται
ως θ’αποδίδη
έστω και
κόκκο νου
στ’ολότελα
άδειο
μικρό κρανίο

2 Σχόλια to “Νίκος Εγγονόπουλος, Τα βάσανα της αγάπης”

  1. Το ποίημα έχει και μότο, απ’ τον Ρίλκε:

    «Ω τη ζωή να καταλάβεις μη ζητάς,
    αν θες να τη διαβείς σαν σε γιορτή.»

  2. Νοτάριε γερμανομαθή, όσα δεν φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια – δεν το κατάλαβα το μότο, κι έτσι δεν το ‘βαλα… Κακιά Κόριννα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: