Λουξώριος, Σονέτο για τη Σταχτοπούτα

cinderella2

Μες στου έρωτα τις φλόγες τις ραγδαίες
φοβόσουν ο ουρανός μην απρεπή πει
και βύθιζες στο διάβα σου τις γαίες
στο στέρνο σου φωλιάζαν μύριοι ίπποι.

Τα γυάλινα θεριά και οι κεραίες
γίνονταν για τα πόδια σου λατύπη
και πλήγιαζαν οι γάμπες σου οι ωραίες
χείμαρρος απ’ το κάθε καρδιοχτύπι.

Ως πρίγκιπας μικρός πως να σε πείσω;
Μπέρτα γλασέ και χάρτινη κορόνα
σαν πούπουλο σε χνώτου σου κυκλώνα

με άσπρο γερανό τρέχω ξωπίσω
στο κόασμά μου άκου το μαράζι
να δω αν το γοβάκι σου ταιριάζει.

9 Σχόλια to “Λουξώριος, Σονέτο για τη Σταχτοπούτα”

  1. Έξοχον! Εύγε, Λουξώριε! Chapeau!

  2. Για να δείτε Νοτάριε σε τι σημείο φτάνει ο φουκαράς ο ποιητής για να δεχτεί η Σταχτοπούτα να γίνει ντάμα του στο τάνγκο…
    Ευχαριστώ για τα τιμητικά λόγια.

  3. Αν κάνει τη δύσκολη, αυτή χάνει, αγαπητέ μου…

  4. …σ-ταχτοποίησέ την!!

  5. έψαξα σε δύο λεξικά για το λατύπη…

    εγώ σονέτο
    κι ας αξιωθώ

    υ.γ.δοκίμασες το κόλπο με τη σακούλα και την απαλή ανάδευση κομμένων λέξεων από εφημερίδα. Συνήθως λειτουργεί…

  6. Εξαιρετικά αστείο το υστερόγραφο. Αν είναι να βάλουμε και ντανταϊσμό στο σονέτο πάνε πολλοί οι περιορισμοί. Το πρόβλημα δηλαδή μπορεί να μην έχει λύση κυριολεκτικά,να μην μπορεί καν να γραφτεί σονέτο.
    Λατύπη (η) είναι το σύντριμμα από τη λάξευση ή την εξόρυξη πέτρας ή γενικά αιχμηρό κομμάτι πετρώματος.
    Η Κόριννα πάντα διακριτική καλεί τα πνεύματα του δάσους να κλειστούν στους κορμούς τους για να μπορέσει ο δημιουργός και η μούσα να έχουν τις ιδιωτικές τους στιγμές…

  7. Τελικά δεν ταιριάζει καλά το γοβάκι,παρόλο που αρχικά φαντάζει αδύνατον (τεράστιο γοβάκι,τεράστια Σταχτοπούτα,πόσες υποψήφιες θα μπορούσαν να υπάρχουν άραγε)… και έπρεπε να διαβάζατε κι ένα άλλο που της αφιέρωσα… Κρίμα,γιατί οραματιζόμουν να χορέψουμε το Libertango του Astor Piazzolla σε μια ερημική παραλία ενός ξεχασμένου νησιού της Μικρονησίας ξιπόλητοι,λίγο πριν το λιόγερμα. Είχα σκεφτεί όλες τις φιγούρες. Μία θα την γυρνούσα σβούρα,έπειτα αυτή θα συνέχιζε απομακρυνόμενη δημιουργώντας δίνες στην άμμο ενώ εγώ θα σίμωνα με βήματα βαριά μέχρι να την αρπάξω. Μία άλλη θα με έριχνε στην άμμο,θα με πατούσε στο στέρνο με το πέλμα και ύστερα θα πιανόμουν από αυτό και θα με τραβούσε να την αγκαλιάσω σηκώνοντας το πόδι ψηλά. Μετά θα της χάιδευα τα μαλλιά. Ωραία που θα ήταν,ε;
    Φαντάζομαι κι εγώ παραμύθια: «Ο Λουξώριος κι η Σταχτοπούτα»… που ακούστηκε… Πιο ταιριαστός τίτλος θα ήταν «Ο Λουξώριος και η Λευκορωσίδα που θα μιλάει εφτά γλώσσες και θα της αρέσει το θέατρο και η μουσική μπαρόκ,με τα υπέροχα μάτια,τα μακριά πόδια και το ταλαιπωρημένο πρόσωπο από τα βάσανα της παιδικής της ηλικίας,η οποία θα τον αφήσει μεταναστεύοντας στο Οβιέδο όταν αυτός αρρωστήσει βαριά,μη δυνάμενη να υποφέρει άλλο,την ίδια μέρα που εκείνος θα δίνει μια διάλεξη με τίτλο «οι βιολογικές ρίζες της ανθρώπινης συμπεριφοράς» σε γέρους και φίλους που θα έχουν έρθει για να τον στηρίξουν χωρίς να καταλάβουν τι θα πει,ενώ κατά λάθος αντί για το κείμενο της παρουσίασης αυτός θα έχει πάρει μαζί του το σημείωμα που του άφησε εκείνη τεκμηριώνοντας τους λόγους της αποχώρησης της και όλα αυτά αν ο Λουξώριος δεν καταλήξει να κάνει ζογκλερικά σε κάποιο Τσίρκο χωρίς Λευκορωσίδες,ούτε καν στο ακροατήριο,έχοντας σκουπίσει τη λάσπη από τα μούτρα του και δείχνοντας πια το άγνωστο σε όλους πραγματικό του πρόσωπο». Αυτός μάλιστα, είναι τίτλος ταιριαστός στις ιδιότητες του σύμπαντός μας. Τι λέτε κι εσείς;
    Χτυπάω τους κορμούς αλλά δεν ανοίγει κανείς. Θα πήγαν φαίνεται όλοι δίπλα στην Εκκλησία του Δήμου…

  8. Η τελευταία αναφορά σου Λουξώριε, περιγράφει ένα καταπληκτικό σενάριο, όπως και καταπληκτικό είναι και το ποίημα…!! Άλλη εποχή…!! Μήπως όμως υπάρχουν ακόμα πρίγκιπες που χορεύουν τάνγκο και γίνονται ένα με το ταίρι τους; Σταχτοπούτες υπάρχουν; Je vous prie d’aggreer mes sentiments distingues…!!

  9. Ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια. Υπάρχουν ασθενείς πυρηνικές αλληλεπιδράσεις σε άτομα πρωτεϊνικών μορίων,φωτοηλεκτρικά φαινόμενα σε συμπλέγματα Golgi,συνάψεις μεταξύ νευρικών κυττάρων,διαμόρφωση ηλεκτρικής συμπεριφοράς νευροδιαβιβαστών ως απόρροια του λεγόμενου «ψυχαναγκασμού» που προκείπτει από ερεθίσματα εκπορευόμενα από φορείς μεταφοράς πληροφοριών-μηνυμάτων και πολλά πολλά άλλα φαινόμενα που αν τα ανακατέψει κανείς και επιπλέον κάνει την παραδοχή ότι χρησιμοποίησε τη σύμβαση ότι με τον όρο «πρίγκιπας» δεν εννοεί το γόνο βασιλικής οικογένειας παρά έναν άντρα με συγκεκριμένο «σετ ιδιοτήτων» που προσομοιάζει το αρχέτυπο του ρομαντικού και με τον όρο «σταχτοπούτα» όχι μια ζωγραφιά κοριτσιού που αναπαύεται πλησίον τζακιού μετά στάχτας αλλά μια γυναίκα με αντίστοιχο σετ ιδιοτήτων,ίσως προκύψει αυτό που λέτε :)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: