Σάννυ Μπαλτζή, Στον Πύργο των Ανίατων Ερώτων

 

white_tree_enchant

Η αόρατη κλωστή έσπασε κι έχω χαθεί
οι νιφάδες απ’ τη μύτη και η όπερα λευκή
στις υπόγειες κατακόμβες άκουγαν τα βήματά μου
μα το κέρινο δάσος έσταζε στα γυαλιά μου
λάφυρό μου έχω μόνο το βρεγμένο το φεγγάρι
κι ένα μαγικό λυχνάρι που δε μου ‘κανε τη χάρη

Νυχτωμένη Σταχτοπούτα κι ολομόναχη Χιονάτη
άσπρη σκόνη στο μυαλό μου και πολύχρωμη απάτη
τα χρυσά νομίσματά μου όλα τα ‘λιωσα στο χρόνο
ξέρω, πλήρωσα ακριβά για ένα εισιτήριο μόνο
και στην είσοδο μιας πόλης η προτελευταία στάση
αχ, το γυάλινο γοβάκι πάλι το ‘χω ξεχάσει
αχ, το γυάλινο γοβάκι πού να το ‘χω ξεχάσει

Και διαβάζω στο πανώ, στη θολή λάμψη των φώτων
«καλώς ήλθες στον πύργο των ανίατων ερώτων»
«καλώς ήλθες στον πύργο των ανίατων ερώτων»

smoking_man_painting

 

«…οι άνθρωποι που γράφουν δηλαδή οι καλλιτέχνες είναι καλύτερο να παρατηρούν παρά να τους παρατηρούν…«

2 Σχόλια to “Σάννυ Μπαλτζή, Στον Πύργο των Ανίατων Ερώτων”

  1. το άκουσα στα 17 μου από κασσέτα.
    ένα πολύ τρυφερό κομματάκι.

    στον Λουξώριο και στο σονέτο του.

  2. Με σκλαβώνεις Ήριννα,με σκλαβώνεις…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: