Γκέοργκ Τρακλ, Tο τραγούδι του Kaspar Hauser

ka1

Για την Bessie Loos

Αυτός αληθινά τον αγαπούσε τον ήλιο
Που πορφυρός κατέβαινε τον λόφο
Τους δρόμους του δάσους, το μαυροπούλι το ωδικό
Και τη χαρά του πράσινου.

Σοβαρά κατοικούσε στον ίσκιο του δέντρου
Και ήταν καθάρια η όψη του.
Ο θεός μίλησε μιαν απαλή φλόγα στην καρδιά του:
Ω! άνθρωπε

Γαλήνια βρήκε το βήμα του την πόλη το βράδυ
Ο σκοτεινός θρήνος του στόματος του:
Θέλω να γίνω ιππέας

Αυτόν όμως τον ακολουθούσε θάμνος και ζώο,
Σπίτι και λυκόφεγγος κήπος λευκών ανθρώπων
Και ο φονιάς του τον αναζητούσε

Άνοιξη και θέρος κι ωραίο το φθινώπορο
Του δίκαιου, τ’ ανάλαφρο του βήμα
Σιμά στις σκοτεινές κάμαρες των ονειρευομένων.
Τις νύχτες απόμενε μόνος με τ’αστέρι του.

Είδε χιόνι να πέφτει σε γυμνωμένο σύγκλαδο
Και στο λυκόφεγγο διάδρομο τον ίσκιο του φονιά.

Ασημένια βυθίστηκε του αγέννητου η κεφαλή.


brunos

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: