Αρχείο για Μαρτίου, 2009

Διοτίμα, Κατοικίδια Αέρος Εδάφους

Posted in Εκ της Παραγωγής μας on 31.03.2009 by diotimaa

imagescebbceb9cebfcebdcebaceb1cf84

σαν ήμουνα μικρή
-και στη φωτιά σκαρφάλωνα
με δυο πνευμόνια φύκια-
στο μάτι μου μεγάλωνα
γατιά κι αδέσποτα ποντίκια

απ΄ την ουρά κόμπους τα έδενα
στ΄ αυτιά τους κρεμούσα σκουλαρίκια
μες στα ρουθούνια φύσαγα πνοή
και φούσκωνα…να γίνουν χαρταετοί
να σκίζουνε το γκριζωπό ταβάνι
μαζί, μαζί, γάτες και ποντίκια

νάνι, κοιμήσου, μικρή μου, νάνι
και μεγάλη σαν ξυπνήσεις κοίτα
λιοντάρια που σέρνονται ολόχαρα στη γη
γινήκαν οι αέρος γάτες σου
κι ελάφια εδάφους τα ιπτάμενα ποντίκια

Έντγκαρ Άλλαν Πόε, Ονείρου Τόπος

Posted in Τετράδιο παλαιών θαυμάτων on 30.03.2009 by statios

andersen210a

Μες από στράτα απόμονη κι απόσκια,
κι από κακούς μονάχα αγγέλους στοιχειωμένη,
όπου ένα Είδωλο που το ονομάζουν νύχτα,
στητό σε μαύρο θρόνο βασιλεύει,
μόλις σ’ αυτές τις χώρες έχω φτάσει,
από τ’ απόμακρα κάταχνης μιας Θούλης
απωναν άγριο, μαγεμένο τόπο, που υπέροχος απλώνει
πάνω απ’ το διάστημα, πάνω απ’ το χρόνο.

Συνέχεια

Διονύσης Καψάλης, Αργά προς την αιώνια αδιαφορία…

Posted in Φρέσκα πατήματα στο χιόνι on 30.03.2009 by il Notaro

sun-corona

Συνέχεια

Επιλογή από την Ελληνική Ποιητική Ανθολογία Θανάτου του 20ού αιώνα (επιμ. Γ. Βαρβέρης-Κ.Γ. Παπαγεωργίου)

Posted in Ερωτικές Εξομολογήσεις, Μουσείο Μοντέρνας Ποιήσεως, Τα εις εαυτόν on 29.03.2009 by korinnna

IH211696

Συνέχεια

Ήριννα, Το σπίτι με τις μηλιές

Posted in Εκ της Παραγωγής μας on 28.03.2009 by irina82

 

μηλα πολλα 

 

 

«Ήπιαμε τον τελευταίο μας καφέ κάτω από την μηλιά που σωπαίνει…»

Συνέχεια

Κική Δημουλά, Θραύσματα που αγάπησε η Κόριννα

Posted in Ερωτικές Εξομολογήσεις, Φρέσκα πατήματα στο χιόνι on 27.03.2009 by korinnna

midnight-snow2

Συνέχεια

Αυσόνιος, Χ

Posted in Εκ της Παραγωγής μας on 27.03.2009 by ausonios

 escher5

Καθώς τα ματωμένα χέρια δεν γράφουν πάντα ματωμένα ποιήματα.

 

Με δαγκώνεις μα δεν ματώνω πάει να πει πως έχω συνηθίσει στις μαχαιριές, πόσο μάλλον αυτές που θεωρούνται στιγμές πεφωτισμένες από τους ουρανούς, ονομασμένες ως αποκάλυψη των μάταιων σκοπών.    

 

( Θα σου πω μιαν άλλη στιγμή όταν το φεγγάρι καταπιεί την ελαφρότητα μας και ελεύθεροι πιάσουμε τροχιά προς τον ελλειπτικό τροχό της άνοιξης. )