Αντουάν Ροζέρ Μπολάμπα, Μια γροθιά από νέα

africa

Οι λόφοι καμπουριάζουν τις πλάτες τους
και πηδούν πάνω απ’ τους βάλτους
που πλένουν τη τσότρα
της Μεγάλης Ψυχής.

Φήμες της προδοσίας διαδίδονται
σα φλεγόμενα ξίφη
οι φλέβες της γης
φουσκώνουν με θρεπτικό αίμα
η γη γεννά
πόλεις χωριά χωριουδάκια
και δάση
κατοικημένα από τέρατα με κέρατα και πλοκάμια
οι μακρυές τους χαίτες είν’ ο καθρέφτης του Ήλιου.

Είναι εκείνοι που όταν φτάνει η νύχτα
διευθύνουν τα συντάγματα των νυχτερίδων
κι ακονίζουν τα όπλα τους
στο ακόνι του τρόμου.

Οι ψυχές των ενόχων
πλέουν στα ρεύματα του αέρα
στις τριήρεις της συμφοράς
χωρίς να δίνουν σημασία στις φιλονικίες των γήινων ορίων
με χαυλιόδοντα από φωτιά
ξεσκίζουν απ’ την αστραπή τη διαμαντένια της καρδιά.

Βέβαια η περιφρόνηση είν’ ένα φτύσιμο καπνισμένης σάρκας
βέβαια τα πνεύματα απαγγέλουν το κομπολόι της εκδίκησης
όμως σαν το μελαμψό αυτί της κακίας
ποτέ τους δεν κατάλαβαν μια λέξη απλή
απ’ του σκορπιού τη γλώσσα τη σκοτεινή:
επιμονή

ούτε η οργή του μάγου των φιδιών
ούτε η βία του ριγμένου μαχαιριού
μπορουν να κάνουν κάτι εναντίον του.

Μετάφραση: Αλέξης Τραϊανός

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: