Άννα Αχμάτοβα, Η γυναίκα του Λωτ

anna-akhmatova-modigliani

Κι ο δίκαιος τον άγγελο ακολούθησε,
φάσμα μέγα κι ανάλαφρο, στον μαύρο λόφο.
Μα στη γυναίκα του άλλος ίσκιος μίλησε:
«Δες πίσω, ακόμη ξεχωρίζουν μες στο ζόφο

τα Σόδομα, η πόλη που σε γέννησε,
το σπίτι, ο δρόμος που τραγούδια σου αντηχήσαν,
το δώμα που φωνές άλλοτε γέμισε
κι όπου παιδιά τον λαμπρό γάμο σου ευλογήσαν».

Τα μάτια της τυφλά κιόλας κοιτάζανε:
Πόνο στα μάτια, καθώς έστρεφε, είχε νιώσει.
Τα μέλη της σ’ αλάτι τώρα αλλάζανε,
τα πόδια που ‘φευγαν στο χώμα είχαν ριζώσει.

Να κλάψει μια γυναίκα ποιος να στάθηκε;
Το θάνατό της ποιος να δει; Πέθαναν τόσοι…
Κι όμως μες στην καρδιά μου αυτή δεν χάθηκε:
Για ένα βλέμμα τη ζωή της έχει δώσει.

μτφρ. Γιώργου Κοροπούλη

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: