Οσίπ Μαντελστάμ, Στάλιν

nkvd_mandelstam

Ζούμε χωρίς στη χώρα μας να ζούμε
Ανάκουστο κι από κοντά ό,τι πούμε,
Κι αν πούμε, τα μισά τα λόγια κλίνουν
Εις δόξαν του αγροίκου του Κρεμλίνου·
Που ‘χει χοντρά τα δάχτυλα σκουλήκια,
Λόγια για καταδίκες μόνον δίκια,
Κατσαριδίσια μάτια που γελούνε,
Μπότες που λάμπουν σαν ποδοπατούνε.

Και γύρω του ετοιμόρροποι αρχηγίσκοι
Ανθρωποϋποζύγια να τη βρίσκει,
Να νιαουρίζει άλλος, να σφυράει
Κι Ατός του να διατάζει ως να μιλάει.
Σαν πέταλα τις εντολές του να ‘χει
Σε μάτι αν σε πετύχει ή σε στομάχι·
Κάθε εκτέλεση γι’ αυτόν γιορτή,
Του Οσέτου λεβεντόβλαχου η ορμή.

Απόδοση Ε. Κριτσέφτσκαγια – Γ. Πατίλη

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: