Αυσόνιος, Μάταιη ευδαιμονία

full-snow-moon

Απόψε θα βγω να αντικρύσω το φεγγάρι-
τα μαλλιά του δεμένα θα έχει, ολόγιομο με άνθη.
Εσύ, κράτα τη χροιά του χρόνου σε στάση ακινησίας.
Δεμένη έχε τη, καλά.

Απόψε θα σκουπίσω της νύχτας το ολόμαλλο δέρμα
-κοιτώ ψηλά και το βλέπω να με κοιτά με μάτια βουρκωμένα-
θα πιαστώ κολλημένος στης ράχη του τα χέρια.

Στο τέλος θα γυρίσω πίσω,
σέρνοντας τα λόγια του στο πουθενά και στο τώρα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: