Στάτιος, Θυμώμενος

caravaggiomedusa

Κοιτώντας το φεγγάρι η θύμηση κυλάει στο κρύο μάγουλό του, δάκρυ!
Τη δόξα αναζητεί, τη δόξα τη μεγάλη που το είδος του αιώνες τώρα ευλογούσε.
Τις υπέροχες σκέφτεται πολιτείες – ιδεωδέστατες- που έχτισαν οι αρχαίοι βασιλείς.
Δε λησμονεί λεπτό μήτε ευμάρεια, μήτε επιτεύγματα, μήτε και πλούτο
που ανθίζανε σε νεκρικά μέσα παλάτια.
Τη μουσική, πως να ξεχάσει, την άχραντη,
Την ποίηση,
Τ’ αγάλματα
Που μέσα στο αίμα βαφτίζονταν την τελειότητα!

Τώρα το μόνο που υπάρχει απ’ αυτά είναι συντρίμματα.
Σκιές να διώχνουν τον περάτη, σκιάχτρα!
Τώρα οι λίγοι του είδους μας κρυμμένοι, περιμένουν
Την ώρα που οι αρχαίοι των βαμπίρ οι βασιλείς
Θέλουν ν’ αναστηθούνε!

4 Σχόλια to “Στάτιος, Θυμώμενος”

  1. Είναι αρκετά πιθανό Στάτιε παρόλο που διαφωνούμε στο μεγαλύτερο μέρος του ζητήματος να μιλάμε για τα ίδια βαμπίρ (το πιθανότερο είναι βέβαια ότι πρόκειται περί συμπτώσεως). Δε νομίζω βέβαια ότι θα κάτσουν να αναστήσουν τους αρχαίους βασιλείς τους (τους «ακριβώς όμοιους» των βασιλέων για την ακρίβεια),αφού πέτυχαν ή εν πάση περιπτώσει είναι κοντά στο να πετύχουν αυτό που ήθελαν να πετύχουν ήδη οι πρώτοι προκαρυωτικοί οργανισμοί…

  2. Στη συγκεκριμένη περίπτωση φίλε Λουξώριε δεν αναφέρομαι φυσικά στα βαμπίρ που έχεις υπόψιν σου, αλλά μάλλον σε ένα αρκετά παλιό concept,αυτό των αδικηθέντων. Φυσικά αρκετά διαφορετικά και προφάνεστατα από σύμπτωση – στη συγκεκριμένη πάντα περίπτωση- μπορείς να αντιληφθεις μια είκονα των βαμπίρ με τον δικό σου συμβολισμό. Τα βαμπίρ εδώ είναι ωστόσο εκτός απο κακοί είναι και καλοί, είναι μάλλον μια φιλοσοφική σύνδεση των σχέσεων μεταξύ των δύο φύλων την οποία δεν είχα κανένα λόγο να την κάνω πιο προφανή.

  3. Μου θυμίσατε ένα ποίημα του Shelley – το παραθέτω σε μετάφραση Κατερίνας Σχοινά:

    Συνάντησα έναν ταξιδιώτη από χώρα αρχαία.
    Είπε: τεράστια, δίχως κορμό, δυο πόδια πέτρινα
    Υψώνονται στην έρημο
    Κοντά τους, μες στην άμμο
    Βυθισμένο, ένα θρυμματισμένο πρόσωπο
    τα σκυθρωπά του χείλη, πτυχωμένα σ’ ένα χαμόγελο ψυχρής υπεροχής
    Λένε ο γλύπτης τους πως διάβασε σωστά αυτά τα πάθη
    Που ακόμη ζούνε χαραγμένα στ’ άψυχα ετούτα πράγματα
    -Το χέρι που τα περιγέλασε και την καρδιά που τα ‘θρεψε.
    Και πάνω στο κρηπίδι αυτές οι λέξεις αχνοφαίνονται:
    “Οζυμανδύας τ’ όνομά μου, ο Βασιλεύς των Βασιλέων,
    Κοιτάξτε τα έργα μου, ισχυροί, κι απελπιστείτε!”
    Άλλο τίποτα δεν μένει. Γύρω από την φθορά
    Των κολοσσιαίων ερειπίων, απέραντη, γυμνή,
    Μόνη η έρημος, κι επίπεδη, απλώνεται μακριά.

    Ozymandias Of Egypt

    I met a traveller from an antique land
    Who said: Two vast and trunkless legs of stone
    Stand in the desert. Near them on the sand
    Half sunk, a shatter`d visage lies, whose frown
    And wrinkled lip and sneer of cold command
    Tell that its sculptor well those passions read
    Which yet survive, stamp`d on these lifeless things,
    The hand that mock`d them and the heart that fed;
    And on the pedestal these words appear:
    `My name is Ozymandias, king of kings:
    Look on my works, ye Mighty, and despair!`
    Nothing beside remains. Round the decay
    Of that colossal wreck, boundless and bare,
    The lone and level sands stretch far away.

  4. Η σύνδεση του κειμένου μου με τον Οζυμανδύα (το ελληνικό όνομα του Ραμσή για τους άσχετους) είναι μια μικρή αποκάλυψη για μένα, φυσικά όταν το έγραφα, είχα μάλλον κατα νου τα κείμενα του Λε Φανού, του Κλαρκ Άστον Σμιθ και του Χ. Φ. Λάβκραφτ πάρα του Shelley, άλλα η αναφορά στον Όζυ ήταν καταπληκτική γιατί αποτελεί έναν συνδετικό κρίκο με τη δουλειά του Alan Moore που έτσι έμμεσα γίνεται κλοού για τη διευκρίνισή του. Η ομοιότητα του ωστόσο με το παραπάνω κείμενο με ψιλοτρομάζει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: