Il Notario, Ο Ν.Κ. μέσα στ’ όνειρο μιας άθλιας Πέμπτης

schneepilz

Καθώς με ψαύουν δίχως δάχτυλα, μόνο με κάτι διαολεμένα χημικά συστατικά, πήρε να λέει, σαν να ‘ταν αυτονόητο πως κάποιος τον άκουγε προσεκτικά, τόσο καταλαβαίνω τη διαλυτότητά μου στον ωκεανό, όπως σε κάθε επαρκώς αλατισμένο αίνιγμα. Σαν καραμέλα χρονοβόρα που λιώνει υποκύπτω. Δεν του ‘δινα σημασία, αλλά από ιδιοτροπία μπορεί, ό,τι έλεγε κυκλόφερνε επίμονα στο κεφάλι μου. Στα σίγουρα κοιμάμαι κι ονειρεύομαι, σκέφτηκα. Τι τα θες; εξακολούθησε ακάθεκτος ενώ συγχρόνως ακροποδητί με πλησίαζε, μου βγαίνουν σ’ άσχημες στιγμές της υστερίας μου τα ευρήματα. Νάρκες παραφυλάνε τα γλαφυρά μου μαξιλάρια. Μονάχα τότε σήκωσα τα μάτια να τον δω. Μου υποκλινόταν ήδη μα τί παράξενο, εκείνον δεν τον έβλεπα και μόνο την υπόκλισή του μπορούσα να θαυμάσω, να γράφει ανάερη αψίδες στο κενό. Ο χρόνος είναι σαρδανάπαλος, αναφώνησε, αδιαφορώντας παντελώς για την αμήχανή μου αναρθροσύνη. Κι ας λέγεται Αρθούρος ως εκπεσών μονάρχης, κι ας στέκεται όπως μπαρμπέρης μεσημέρι Κυριακής σε κάτι απόκληρα περάσματα με λόγχες και ξυράφια. Από αφάνταστη ένδεια λάμπει. Πένεται μες σ’ απίστευτη χλιδή. Πλέον η φωνή του γινόταν αλλόκοτη, σχεδόν οργισμένη. Ώρα ‘ναι τώρα νά ‘χουμε επεισόδια, ανατρίχιασα. Δεν είναι το άγνωστο που επίκειται, με καθησύχασε, είναι οι αισθήσεις που με πάνε στις αισθήσεις. Εκείνα των ωρών τα παρωχημένα γενέθλια. Kι άμα ποτέ δεν απαντώ σε αλαλαγμούς, είναι που με κατέχουν πάντοτε χωλές προσδοκίες. Σε αγχέμαχες λέξεις βουλιάζω. Μειδιώντας κατευθύνθηκε προς την έξοδο. Θα ορκιζόμουν πως τον είδα να μου κλείνει το μάτι καθώς έφευγε, αλλά έδιωξα κάθε ανάλογη σκέψη. Τι όνειρο, θέ μου, αναστέναξα. Και να δεις, που αύριο δεν θα θυμάμαι τίποτα ο ευήθης.

Ένα Σχόλιο to “Il Notario, Ο Ν.Κ. μέσα στ’ όνειρο μιας άθλιας Πέμπτης”

  1. Με την τρίτη ανάγνωση φαίνεται αριστούργημα.
    Ή είναι οι εντυπώσεις των δεκάτων.

    [Αυτές οι καταραμένες γενικές που δεν υπάρχουν:
    Το ξόρκι
    Το μαξιλάρι
    Το μπλε ποδηλατάκι]

    Πυρετού λω-λόγια που θα έλεγε και η Κόριννα.
    Πυρετό από τον Λουξώριο παρακαλώ παρακαλώ…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: