Κόριννα, Τι απάντησε στον Γουίτμαν ο τσαγκάρης χρόνος

old-shoes1

……………………………………………….O Captain! My Captain!

…………………………….Το φοβερό μας σύντομο ταξίδι έχει τελειώσει

……………………………………………………….

.
Όταν οι βλεφαρίδες σου εκπέσουν όλες
όταν το βλέμμα σου φτάσει να βασιλέψει
όταν οι βδέλλες αγάπης σου σωθούν
μη βιαστείς ν’αποτελειώσεις το ταξίδι
δεν είναι ακόμη ώρα.
Σφυγμομετρώντας τις σιωπές σου
συνέχισε ν’αναχωρείς
βημάτισε
μέχρι να λειώσουνε τελείως
τα παπούτσια.

4 Σχόλια to “Κόριννα, Τι απάντησε στον Γουίτμαν ο τσαγκάρης χρόνος”

  1. Βδέλλες αγάπης;

  2. Τάσος Καπερνάρος, Ποίημα για το παλτό μου
    ———————————————————————

    Το παλτό μου
    άδειο και καλοσιδερωμένο
    την ημέρα που θα είμαι απών
    μου θυμίζει.
    Άλλα σεντόνια θα με τυλίγουν.
    Σ’άλλους τοίχους θα μετρώ τους καημούς μου.
    Το παλτό μου
    βαθειά ποτισμένο από τη μυρωδιά μου
    άξιζε τα πέντε χιλιάρικα που έδωσα για χάρη του.
    Πολλές φορές από το κρύο με προφύλαξε
    με ακολουθούσε σαν πιστό σκυλί
    κι αν είχε σώμα θα μου έκανε όλα τα χατήρια.
    Το παλτό μου
    με συγκινεί τόσο με τη στοργή του
    που λέω απόψε να το βάλω βόλτα στο πιο ωραίο μπαρ.
    Ντύσου, θα του πω
    κι εκείνο υπάκουα θα φορέσει τα καλά του.
    Στολισμένο καθαρό μυρωδάτο
    θα τυλιχτεί γύρω μου σαν μια βδέλλα αγάπης.
    Πριν την έξοδό μας
    θα ανάψουμε ένα τσιγάρο.
    Θα φιληθούμε απαλά
    θα κινήσουμε
    θα χαθούμε μαζί στο σκοτάδι.

  3. Μια ακόμα «βδέλλα αγάπης» (μπρρρ…)

    Από την «Μποέμ» του Πουτσίνι, λιμπρέτο Τζουζέππε Τζακόζα και Λουίτζι Ίλλικα.

    Η σκηνή στο Παρίσι, 1830. Ο Κολλίν, ο φιλόσοφος, αποχαιρετά το παλτό του προτού το πουλήσει, για να βοηθήσει τους φίλους του.

    Vecchia zimarra, senti,
    io resto al pian, tu ascendere
    il sacro monte or devi.
    Le mie grazie ricevi.
    Mai non curvasti il logoro
    dorso ai ricchi ed ai potenti.
    Passar nelle tue tasche
    come in antri tranquilli
    filosofi e poeti.
    Ora che i giorni lieti
    fuggir, ti dico: addio
    fedele amico mio. Addio.

    Άκου με, πανωφόρι μου παλιό
    εγώ θα μείνω εδώ, μα εσύ
    βαδίζεις τώρα προς ψηλότερη κορφή.
    Από καρδιάς σ’ ευχαριστώ.
    Ποτέ δεν έσκυψες τη ράχη
    στον πλούτο εμπρός και στην ισχύ.
    Σαν σε σπηλιά ειρηνική
    βρίσκαν στις τσέπες σου μονιά
    φιλόσοφοι και ποιητές.
    Μα παν οι μέρες πια οι καλές
    και πρέπει να σου πω «έχε γεια».
    Πιστέ μου φίλε εσύ, έχε γεια.

    Ο Ενρίκο Καρούζο εδώ:

  4. Η μετάφραση είναι δική σου αλήθεια;(Έχεις κάνει κι άλλο;)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: