Ήριννα, Ένας Ιεροϊκτίνος στο Παμούκκαλε

bird

– ή αλλιώς τα 5 αποδοκιμαστικά “ο” του δολοφόνου-

Post Mortem:

              Σταματήστε την αξιολόγηση του εαυτού μου για όσο χρονικό διάστημα θα προσπαθήσω να απαλλαχθώ από τον κρυψήνιο χείμαρρο χαμερπών σκέψεων. Είμαι μαζεμένος σε ένα κοίλωμα ενός βράχου, μακριά από το γλυκό σπιτικό μου. Η ατμόσφαιρα του τοπίου μοιάζει αρρωστημένη, μέσα στις σκούρες αποχρώσεις που προσφέρει ο ουρανός λίγο πριν ξημερώσει. Τα ίθματα του παρελθόντος μου με οδηγούν στην πικρή ενθύμηση. Στην εφηβεία μου φρόντισα για το φριχτό χαμό του πεντάχρονου αδερφού μου. Χαρούμενος σκούπισα το ματωμένο δάκρυ από το σκοτωμένο στόμα του. Δε δίστασα να γλείψω στα δάχτυλά μου τα τελευταία τεκμήρια του φονικού. Την ενηλικίωσή μου τη γιόρτασα πάνω στο βιασμένο σώμα μιας εντεκάχρονης με νοητική καθυστέρηση. Ο βίος μου, κατόπι, δε διέφερε από τις κεντρικές αυτές πράξεις. Εάνπερ επιχειρούσα να τυποποιήσω μαθηματικά τις ενέργειές μου, δε θα κατέληγα πουθενά αλλού παρά μόνο συναρτήσει της αδερφοκτονίας και του βιασμού. Χαρείτε και δοξάστε την ανυπέρβλητη προσωπικότητά μου! Υπήρξα απόλυτος τεχνοκράτης μαθηματικής διάνοιας. Ο κόσμος με δαφνοστόλησε για την εξαίσια περιουσία μου και το αναμφισβήτητο κύρος. Διατέλεσα πολιτικός αντιπρόσωπος και κοινωνικό πρότυπο εκατομμυρίων ατόμων.

birds

              Μετά την κούραση που αποφέρει η αυτολύπηση και οι περισσές ενοχές, καταποντίστηκα στον ιξερό βυθό τον ονειροπολημάτων. Σα να είχα είτε ερωτική κάψα, είτε ατελεύτητη μανία για σαρκικές, επίγειες απολαύσεις και ο ασύστολος νους μεταφέρθηκε στην αρχαία Ιεράπολη. Ήμουν ο κατακτητής της πλούσιας αυτής πόλης. Θα είχα προφανώς διατάξει τους υπηκόους μου να συγκεντρώσουν τις ιέρειες, τις παρθένες και αψεγάδιαστες, γιατί βρέθηκα γυμνός ανάμεσα σ’ αυτές, που ψέλλιζαν θρηνητικό άσμα στην προστάτρια θεότητά τους. Μία-μία, στη σειρά τις σκότωσα και τις βίασα. Πάνω στις αναβαθμίδες από τραβερτίνη, που σχηματίζουν φυσικές λεκάνες συλλογής θερμών νερών έχυσα το ζεστό αίμα από τους κομματιασμένους λαιμούς. Η  Ιεράπολη της λευκότητας και της μεγαλοπρέπειας έπαψε να υπάρχει. Ένα χονδρό λιθάρι που έσπασε με πάταγο πάνω στο υγρό βραχώδες έδαφος, με ξύπνησε. Παμούκκαλε! Αυτό συγκράτησε  σαν τελευταίο ήχο-από τον κρότο- το αυτί μου και ξέσπασα σε ένα βαρύ, μακρύ, ξέφρενο γέλιο της τρέλας.

pamukkaleflowers

              Φρονώ ότι μπορώ να επικαλεστώ το άσυλο της φιλολογίας στην κατάσταση που βρίσκομαι. Κοιτάζω χαμηλά και διαπιστώνω ότι έχω γενεί μισός άνθρωπος μισός πουλί. Το θολωμένο μυαλό καταφεύγει στις ονειροφαντασίες μιας μετάλλαξης. Είμαι ο ιεροϊκτίνος, πτηνό καστανοκόκκινο με λευκές πινελιές. Τρέφομαι με ψάρια ή πτώματα. Τα δάχτυλά μου είναι εφοδιασμένα με συσταλτούς γαμψώνυχες. Σίγουρα είμαι περήφανος για το διχαλωτό της ουράς μου. Προτού συνέρθω από την ακατάσχετη δρομομανία7 στον έβδομο ουρανό συλλογίζομαι και επηρεάζομαι από τη φιλολογική και καλλιτεχνική κίνηση του Λετρισμού του Ιζού. Σώνομαι από βέβαιη αυτοχειρία, καθώς δημιουργώ ποίηση με ήχους γραμμάτων και όχι λέξεων. Οι λέξεις είναι μέσο της νόησης και του απολογισμού. Όμως εγώ κελαηδώ, πετώντας, φωνές χονδρές ή ψιλές που ταιριάζουν σε τυχαία φωνήεντα και σύμφωνα.

Wild%20Bird

               Τώρα τελειώσανε τα πανηγύρια μου κι έμεινα μονάχος. Πάντοτε αθεόφοβος και ατρόμητος δε δίσταζα να σπάω τα καθιερωμένα, εισάγοντας ρηξικέλευθες ιδέες. Με αυτά και με κείνα όταν δοκίμασα πολλούς τρόπους σκέψης, νοοτροπίες, έφθασα σε ένα σκοτεινό ποταμό, μαύρο και άβυθο. Είχα γευθεί όλους τους καρπούς και τα μυστικά του τόπου κάτω από τα πόδια μου. Μόνη γη άγνωστη προς εμένα ήταν η αντίπερα όχθη στο ποτάμι με τα χρώματα του ερέβους. Αργοβύθισα το κορμί μου στα κρουσταλλένια νερά, κολυμπώντας προς τον ευκταίο τόπο. Μα έτσι καθώς έπαιζα με τα ποταμόνερα, σαν κάτι με έπιασε από τις μασχάλες και με βάπτισε στο όνομα του άγνωστου σύμπαντος. Να τι κατάφερα! Κέρδισα μία ιδιότυπη λογική και ευαισθησία, που η νέα γη μου πρόσφερε πλουσιοπάροχα. Τώρα έχω εγκλωβισθεί εδώ μονάχος μου και επιστροφή στις παλιές μου λογικές δε μπορώ να το επιτρέψω, διότι έχω τη γνώση αυτού που δοκώ εγώ σαν αληθινότερο.

kappadokiaphoto004

5 Σχόλια to “Ήριννα, Ένας Ιεροϊκτίνος στο Παμούκκαλε”

  1. Ή αλλιώς ένας καουμπόης στο Παμούκκαλε:

  2. Τις σκότωσες και τις βίασες ή τις βίασες και τις σκότωσες; Έχει διαφορά…

  3. Όταν ο αριθμός είναι πολύς δεν έχει σημασία η διαδοχή. Μόνο το πρώτο και το τελευταίο: Σ-Β-Σ-Β-Σ-Β

    Ετοίμασε κάτι για το άλλο που λέγαμε. Να κάνουμε ντου στο χιόνι.

  4. Θα ετοιμάσω. Εννοώ ότι παίζει η σειρά εφόσον πράττει κανείς και τις δύο ενέργειες στο ίδιο άτομο. Στη δεύτερη περίπτωση είναι πιο σαδιστής ενώ στην πρώτη πιο σίχαμα.

  5. Περί προσωπικότητας και βδελυρότητας του Κου Ιεροϊκτίνου.

    Όταν έφτιαξα αυτόν τον χαρακτήρα τον έκανα όσο το δυνατό αποτρόπαιο. Αυτός αν ήταν στο Παμούκκαλε θα σκότωνε πιο πριν όσες φαίνονταν να δέχονταν τον βιασμό και θα κράταγε ζωντανές όσες δεν τον θέλαν. Αυτός με την κακία που τον έδερνε και τον παροξυσμό κάλιστα θα σκεφτόταν τι μπορεί να είναι πιο αποτρόπαιο απ’το να δει κανείς με τα ίδια του τα μάτια τον βιασμό του και μετά τον ίδιο τον θάνατό του;

    Στον τίτλο κανείς διαισθάνεται κάτι το γνωστό από την παραλλαγή του «Ένα κτήνος στο Παμούκκαλε» με αυτόν του «Ένας Ιεροϊκτίνος στο Παμούκκαλε»

    Τώρα ο αναγνώστης μπορεί να κάνει ταύτιση του πρωταγωνιστή με τον υποφαινόμενο, αλλά πραγματικά αυτό δε με αφορά καθώς περικλείεται στην σφαίρα της έκθεσης. Αυτοέκθεσης στα λόγια τον περαστικών.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: