Ηλίας Λάγιος, ΝΙΣΑΝΤΑ ΜΑΛΑΓΚΑ

2252554970_bf1de2c55d

στην πυρκαγιά που οδοιπορώ

εφτά τελώνια παίζουνε

με του μυαλού μου τη φραγή

τώρα ποιός ξέρω να μιλώ

που ‘ναι το δάκρυ μου ουρανός

και στρόβιλος το στόμα μου

τ’ ανάθεμα κι ο κάταρος

στη μήτρα που με κάρπισε

τ΄ανύπαρχτο ποιός μίλησε

τον θρήνο τον ανεύρετο

τα ψάρια να ξευράστηκαν

φυσάει κανένας άνεμος

στο χώμα που ανθρώπεψε

ρουφώντας χίλια κόκκαλα

κι είν’ του πατρός μου η προσευχή

να ‘στεργε μέγα έλεος

για να ‘μουν ο αγέννητος

γαβγίζει ελάφι ελαφινό

ν’ ανθίσει κόλπος μου ο φαλλός

μαύρος λυγμός η κλήρα μου

και το στεφάνι μου χαμός

με καταπίνει ο ύπνος μου

και των ανθρώπων δίνομαι

με χώνεψεν ο ξύπνιος μου

και το παιδί μου μάτωσα

βλαστήμια για τα μάτια μου

τα μάτια που με θώρησαν

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: