Άδωνις, Άσματα του Μιχιάρ του Δαμασκηνού

adonis

Για μια φορά

Για μια και ύστατη φορά
ονειρεύομαι πως πέφτω στο διάστημα-

μένω στο νησί των χρωμάτων,
ζω σαν άνθρωπος,
συμφιλιώνω θεούς τυφλούς με άλλους οξυδερκείς-

για ύστατη φορά.

———————————————————————————————-

Με πλανώμενο το πρόσωπο

Με πλανώμενο το πρόσωπο-
προσεύχομαι για τη σκόνη μου
και τραγουδώ την ξενιτεμένη μου ψυχή.

Πορεύομαι προς κάποιο θαύμα ατελείωτο
ξεπερνώ έναν κόσμο που πυρπολούνε
τ’άσματά μου κι επεκτείνω το κατώφλι.
———————————————————————————————————————————

Σου αρκεί να βλέπεις

Σου αρκεί να βλέπεις
σου αρκεί να πεθάνεις μακριά
ν’αγκαλιάζεις τις κορφές.

Στα μάτια σου μήτε λόγια μήτε σιγή,
σαν να ήσουνα καπνός.
Το δέρμα σου πέφτει κάπου
κι εσύ στέκεις αλλού-

σου αρκεί μες στους δαιδάλους να ζεις,
σαν καρφί βουβός και νικημένος.
Τον θεό δεν θα διακρίνεις πάνω στα μέτωπα,
σου αρκεί, Μιχιάρ,
το μυστήριο να φυλάς που έσβησε.

Σου αρκεί να βλέπεις,
σου αρκεί να πεθάνεις μακριά.

———————————————————————————————-

Ένας θεός αγαπάει το άλγος του

Στον θεό που σχίζεται
στα βήματά μου –
εγώ ο Μιχιάρ ο καταραμένος,
θυσία υψώνω τους νεκρούς
και λέω την ευχή του πληγωμένου λύκου.
Αλλά οι τάφοι που χασμουριούνται
στα λόγια μου
κλωσσάνε τ’ άσματά μου
μ΄έναν θεό που απομακρύνει τις πέτρες από μας
και αγαπάει το άλγος του,
ευλογεί ακόμα και την κόλαση·
λέμε μαζί τις προσευχές
και στης ημέρας το πρόσωπο δίνει ξανά την αθωότητα.

Μετάφραση: ΜΑΡΚΕΛΛΟΣ ΠΙΡΑΡ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: