Νίκος Φωκάς, Κουτσοβλαχική

.

Τι θλιβερό να χάνεται μια γλώσσα !
Να χάνεται μαζί της μέσ’ στα τόσα

Ό,τι στα ελληνικά λέμε «τι κάνεις;»
Ή «δος ημίν» ή «το καθήκι ο Φάνης».

Και πάλι όχι ακριβώς: μια γλώσσα είν’ άλλος
Σταθμός από τη δίπλα, εξίσου λάλος·

Τον σβήνεις αν κινήσεις τη βελόνα –
Μια κίνηση μικρή μα γλωσσοκτόνα . . .

Κλαίω για τα ελληνικά μα ποιος της χρήστης
Θα κλάψει και γι’ αυτήν, ποιος ποιητής της

Αληθινός, καθώς μικροί-μεγάλοι
Σ’ αυτήν ξενομιλούν; – εγώ και πάλι !

Εγώ και πάλι, αφού ποιητής δεν είναι
Δικός της να την κλάψει, ακούστε τήνε

Κι ας μην καταλαβαίνετε· σας λέει
Γι’ αγάπες, για θανάτους και για κλέη –

Εγώ και πάλι, που θρηνώ το γνήσιο
Στον άθλιο τόπο αυτόν τον πιθηκίσιο !

3 Σχόλια to “Νίκος Φωκάς, Κουτσοβλαχική”

  1. «Η γλώσσα είναι η πρωτογενής ποίηση, στο πλαίσιο της οποίας ένας λαός ομιλεί το Είναι. Αντίστροφα, με τη μεγάλη ποίηση, μέσω της οποίας ένας λαός εισέρχεται στην ιστορία, ξεκινά η ανάπλαση της γλώσσας τους.»
    [Μ. Χάιντεγκερ]. Η αδράνειά μας μάς κάνει άξιους της γλώσσας που μας αναπλάθει. Καλημέρα

  2. Δηλαδή;

  3. Δηλαδή ποίηση δεν είναι να ανακαλύπτεις νέους τρόπους δημοσίων σχέσεων, παρά να σε επανεφεύρεις μέσω της γλώσσας (τον λόγο με την πρωταρχική του έννοια). Δεν αναφέρομαι σε εσάς, εμένα μέσα στη γενιά μου προσπαθώ να αντικρίζω.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: