Αρχείο Συγγραφέων

Στίχοι γραμμένοι πάνω στο νερό (μικρή επιλογή)

Posted in Τετράδιο παλαιών θαυμάτων on 18.10.2009 by ttelesillaa

japanese

ΕΞΟΡΙΣΤΟΣ

Αν τύχει κάποιος και ρωτήσει
πού είμαι τώρα, πες του την αλήθεια.
Στον κόλπο Σούμα κάνει τον ψαρά,
μαζεύει αλάτι, βγάζει φύκια
– κανένας δεν τον αγαπά.

Αριουάρα-Νο-Γιουκιχίρα Συνέχεια

Αριστέα Παπαλεξάνδρου, Δύο του αναγνώστη

Posted in Φρέσκα πατήματα στο χιόνι on 09.08.2009 by ttelesillaa

POLA_638_11675862981_l

Επί τη ευκαιρία
Κι όσο για σένα αναγνώστη
Μια και σε βρίσκω τούτη την ώρα διαθέσιμο
Την εκμυστήρευση
Ε, καιρός ήταν, θα σ’ την κάμω
Μην παιδευτείς ποτέ να βρεις
αυτοί οι στίχοι τι θα σου προσφέρουν
Τον λόγο να συγκινηθείς Τον τρόπο να με ανεχτείς;
Ψέματα Ψέματα
Προς το μηδέν ελάττωσε τις προσδοκίες
Αφού τους γράψαμε μαζί
Τώρα τι ψάχνεις για ερμηνείες;

Συνέχεια

Τασούλα Καραγεωργίου, Τελέσιλλα

Posted in Φρέσκα πατήματα στο χιόνι on 07.08.2009 by ttelesillaa

POLA_6515_12336140731_l

Άραγε
πώς να έγραφε η Τελέσιλλα;
–δε σώθηκε ακέραιος ένας δικός της στίχος–
Μονάχα ξέρουμε γι’ αυτήν
ότι ηρωικώς
υπερασπίστηκε το Άργος
–όμως
ούτε ένας στίχος της δε σώθηκε–
Γι’ αυτό
και στο όνομά της
παραπονιέται συνεχώς
ένας σπασμένος ίαμβος.

Χάρης Ψαρράς, Ο τζίτζικας

Posted in Φρέσκα πατήματα στο χιόνι on 25.07.2009 by ttelesillaa

virgo_tzitzikas111

Ανάπνεε τζίτζικα και πάψε
την κλίμακα δεν ανεβαίνει το τραγούδι σου
εκπνέει η παράταση και πάει το καλοκαίρι
πάει προς τα φύκια και τις αποβάθρες.
Πάρε βαθειά εισπνοή και φτύσε
όσα επένδυσε σε σένα ο ήλιος τζίτζικα
ανάπνεε ασύμμετρα και τρέχα
από ‘δω παν κι οι άλλοι.
Αηδόνια, καμπανούλες, μουσουργοί
εντρύφησαν στους ήχους για καιρό
ο θορυβός σου είναι θόρυβος στιγμής
σύμβολο μιας θερμότητας που σβήνει
στη σμίκρυνση της μέρας και μαδά
κατάκοιτα τα τόσα παγωτά
στο γύψο η αμμουδιά κι η παραλία
σώπασε πια κι ανάπνεε
γύρνα στο σώμα σου και κοίτα
τα ατσάλινα φτερά πως κροταλίζουν
παγώνει η ευαίσθητη η φτέρνα στο κλαδί
κι άκου καλά κυρίως την κεραία σου
που ήταν αιχμηρή στα μάτια κορυφή
ήταν η κεραία σου
και τώρα πέφτει και ξεπέφτει
και καταργεί το θαρραλέο σχήμα σου
πέφτοντας η κεραία τζιτζικά μου.

Γιάννης Πατίλης, Το καλοκαίρι είναι

Posted in Φρέσκα πατήματα στο χιόνι on 19.07.2009 by ttelesillaa

POLA_2158_12368591193_l

Το καλοκαίρι
δεν είναι μόνο μια κραυγή.
Είναι ένα απότομο άνοιγμα των βλεφαρίδων.
Μια εκπυρσοκρότηση στις δώδεκα το μεσημέρι.
Ένα σεντόνι μουσκεμένο στις τρισήμισυ.
Είναι ένα πτώμα εν αποσυνθέσει
στ’ απέναντι δωμάτιο
κ’ έχουμε αφήσει όλες τις πόρτες

Ανοιχτές.

Τζόρη Γκραίηαμ, Οι Αγριόχηνες

Posted in Φρέσκα πατήματα στο χιόνι on 28.06.2009 by ttelesillaa

POLA_7931_11999824811_l
Σήμερα καθώς άπλώνω τα ρούχα τις βλέπω ξανά, ένας κώδικας
επείγων όσο και κομψός,
αναπτύσσεται στοχεύοντας τον προορισμό.
Μέρες τώρα διασχίζουν τον ουρανό. Ζούμε κάτω από αυτές τις αγριόχηνες
σαν κάτω από το πέρασμα του χρόνου ή μια τέλεια επικεφαλίδα. Συνέχεια

Θανάσης Τριαρίδης, Το χαμόγελο του Παζολίνι (βράδυ Νοεμβρίου του χίλια εννιακόσια εβδομήντα πέντε)

Posted in Φρέσκα πατήματα στο χιόνι on 20.06.2009 by ttelesillaa

POLA_4558_12030352082_l

Σαν μπήκε στο αμάξι του εκείνη τη βραδιά ο Παζολίνι
βρήκε απρόσκλητο επισκέπτη:
στη θέση του συνοδηγού καθότανε ξανθός άγγελος Κυρίου
και μπήκε αμέσως στο ψητό, δίχως περιστροφές.

«Μην ξεκινάς, Πιερ Πάολο,
γιατί απόψε δεν θα τη βγάλεις καθαρή·
με το ξημέρωμα θα ‘σαι κουφάρι σε κάποιαν ακρογιαλιά –
αυτά σου διαμηνύει ο Κύριός μου…»

Βεβαίως και δεν μάσησε ο ποιητής μας –
δεν ήταν από κείνους που μασάνε:
«και τι τον κόφτει τον Κύριό σου για την πάρτη μου;»
τον ρώτησε ορθά κοφτά. Συνέχεια