Archive for the Μουσείο Μοντέρνας Ποιήσεως Category

Νικόλαος Κάλας, Χωρίς Θεό

Posted in Μουσείο Μοντέρνας Ποιήσεως, Poèmes en prose on 13.01.2010 by myrtiis

Είμαι ένα σκουλήκι!
Τα γεγονότα το διαψεύδουν. Οι οικείες χειρονομίες δεν επαναλαμβάνονται. Σωροί από εικόνες συνωστίζονται τώρα στο μυαλό. Στο θέατρο των ονείρων μας τα αμφιθεατρικά μάτια της κουκουβάγιας αντηχούν σκέψεις – μια πλέξη παράσιτα κατάστρεψαν τα δίχτυα. Το κάστρο δεν είναι στα όνειρα, ο ναός δεν είναι στα ερείπια. Το παράστημά μας δε λιγόστεψε, και ο κίονας της ζωής υπάρχει πάντοτε για να στηρίξει νέες φαντασιώσεις και να καλοδεχτεί προσφορές, τριαντάφυλλα, πληγές και ιστούς αράχνης ανάμεσα σ’ αγκάθια.

Γιώργος Βαφόπουλος – Λευτέρης Πούλιος, Νέα σατιρικά γυμνάσματα

Posted in Γκριμάτσες & Χαμόγελα, Μουσείο Μοντέρνας Ποιήσεως, Τα εις εαυτόν on 09.01.2010 by myrtiis

.

Λουκίλιος Γιουβενάλης

11

Τώρα όλα στην Ελλάδα έχουν αλλάξει.
Οι ξενοκίνητοι έλειψαν προδότες.
Τα παλιά ρούβλια εγίνηκαν στην πράξη
δολάρια, για τους γνήσιους πατριώτες.
Κι ας σχίζονται, μες στο Πολυτεχνείο,
οι αλήτες, δήθεν για Δημοκρατία,
ενώ συνωμοτούν στο καφενείο,
για να φέρουν μια νέα Λαοκρατία
Της «Νέας Ελλήνων Τάξεως» παίδες ίτε,
με το στιλέτο πάντα γρηγορείτε.

21

Ο Αρχιτζουτζές, με πόζα Μουσολίνι,
κάθισε τους δασκάλους στα θρανία.
Χλωμός την κεφαλή ο καθείς τους κλίνει,
μπροστά στην αφρισμένη του μανία.
Χεστήκατε, ω Διδάσκαλοι του Γένους,
τον Τζουτζέ καθώς βλέπατε μπροστά σας.
Μάταια, με το φανό του Διογένους,
ζητώ να βρω άνθρωπον ανάμεσά σας.
Χαμένος κόπος. Δε σαλεύει η «τάξις».
Φουκαράδες, ο νους τους στις συντάξεις.

Συνέχεια

Γιώργος Σαραντάρης, Ο ουρανός κινείται

Posted in Μουσείο Μοντέρνας Ποιήσεως on 05.01.2010 by myrtiis

Ο ουρανός κινείται σαν πουλί
Κοίτα τη γη, δεν είναι η γη

Ο ουρανός αναστατώνεται, πάνε στον ουρανό
Όχι εκείνοι που πεθαίνουν αλλά αυτοί που ζουν

Τα δένδρα είναι γυμνά κι όμως χαίρονται
Ο ουρανός είναι γεμάτος φύλλα

Η έκταση κατάπιε τ’ άστρα
Ο ουρανός βρήκε τις ίδιες του τις αδελφές.

Αλέξης Τραϊανός, Μη με πεις άλλο ποιητή

Posted in Μουσείο Μοντέρνας Ποιήσεως on 01.01.2010 by myrtiis

Πρόσωπο δεν υπάρχεις    Τέλειωσες άσκημα κάθε νύχτα
Ένα ταξίδι ινκόγκνιτο ήτανε όλα
Ένας χρόνος αγνώριστος σε μιαν άγνωστη χώρα

Μα τώρα η λογική μου γιατί έχει γίνει παράλογη
Σ΄ αυτό το παράθυρο απ’ όπου υποθέτω δεν πρόκειται
Ούτε να βγει ούτε να μπει καμιά ζωή Συνέχεια

Γιάννης Ρίτσος, Είναι ορισμένοι στίχοι

Posted in Μουσείο Μοντέρνας Ποιήσεως on 31.12.2009 by evecos

Εἶναι ὁρισμένοι στίχοι-κάποτε ὁλόκληρα ποιήματα-
ποὺ μήτε ἐγὼ δὲν ξέρω τί σημαίνουν. Αὐτὸ ποὺ δὲν ξέρω
ἀκόμη μὲ κρατάει. Κι ἐσὺ ἔχεις δίκιο νὰ ρωτᾷς.
Μὴ μὲ ρωτᾷς.
Δὲν ξέρω σοῦ λέω. Συνέχεια

Ντέρεκ Ουόλκοτ, Ονόματα (Μέρος Ι)

Posted in Μουσείο Μοντέρνας Ποιήσεως on 28.12.2009 by evecos

Η φυλή μου άρχισε όπως άρχισ’ η θάλασσα,
χωρίς ονόματα και χωρίς ορίζοντα,
με χαλίκια κάτω από την γλώσσα μου,
καρφώνοντας αλλιώς με τα μάτια τ’ αστέρια. Συνέχεια

Χριστουγεννιάτικη ιστορία, Μιχάλης Γκανάς

Posted in Μουσείο Μοντέρνας Ποιήσεως on 21.12.2009 by soulpikia

Κάθεται μόνος
και καθαρίζει τ’ όπλο του δίπλα στο τζάκι.
Κανείς δε θά ’ρθει και το ξέρει,
κλείσαν οι δρόμοι από το χιόνι, σαν πέρυσι,
σαν πρόπερσι, Χριστούγεννα και πάλι
και τα ποτά κρυώνουν στο ντουλάπι.
Το τσίπουρο στυφό, το ούζο γάλα
και το κρασί ραγίζει τα μπουκάλια.
Εκείνη τρία χρόνια πεθαμένη. Συνέχεια