Archive for the Παραμεταφράσεις Category

Άντριαν Μίτσελ,Το είδα στις εφημερίδες (απόσπασμα)

Posted in Παραμεταφράσεις on 16.12.2009 by evecos

Δεν θα πω το όνομά της
Επειδή πιστεύω πως μισεί το όνομά της

Όμως ήταν μια γυναίκα που έζησε στο Γιόρκσαϊρ.
Το μωρό της ήταν δυο χρονών.
Εκείνη το άφησε, τυλιγμένο στο καροτσάκι του, στην κουζίνα.
Εκείνη βγήκε έξω.
Εκείνη βρήκε τους φίλους της.
Εκείνη ξέμεινε έξω πίνοντας.

Συνέχεια

Άντριαν Μίτσελ, Τραγούδι στο διάστημα

Posted in Παραμεταφράσεις on 12.12.2009 by soulpikia

Όταν ο άνθρωπος πρωτοαιωρήθηκε
στου ουρανού την άκρη
πίσω του κοίταξε , μέσα στου κόσμου
το μπλέ μάτι
Ο άνθρωπος είπε: Τί κάνει το μάτι σου
τόσο κυανό;
Η γή απάντησε: Τα δάκρυα που
πέφτουν στον ωκεανό.
Γιατί οι θάλασσες είναι τόσο
γεμάτες με οδυρμούς:
Γιατί έχω κλάψει τόσους
απροσμέτρητους καιρούς.
Γιατί θρηνείς ενώ χορεύεις
στου διαστήματος το νέφος;
Γιατί εγώ είμαι η μάνα
απ’ το ανθρώπινο το γένος.

Γούεντυ Κόουπ, Ονόματα

Posted in Παραμεταφράσεις on 16.07.2009 by soulpikia

Wendy Cope

Ήταν η Ελίζα για μερικές  βδομάδες
Όταν ήταν μωρό –
Ελίζα Λίλυ. Σύντομα το άλλαξε σε Λίλ.

Αργότερα στο αρτοποιείο ήταν η Δίδα Στιούαρτ
Κι ύστερα «αγάπη μου», «λατρεία μου», Μητέρα.

Χήρα στα τριάντα της, επέστρεψε στη δουλειά
Ως κυρία Χαντ. Η κόρη της μεγάλωσε,
Παντρεύτηκε και γέννησε.

Τώρα ήταν η Ναννά. «Όλοι
Με φωνάζουν Ναννά», έλεγε στους επισκέπτες.
Κι εκείνοι έτσι έκαναν – οι φίλοι, οι έμποροι, ο γιατρός.

Στο γηροκομείο
Συνήθως φώναζαν τους ασθενείς με τα βαφτιστικά τους.
«Λιλ», είπαμε εμείς, «ή Ναννά»
Αλλά δεν υπήρχαν στο φάκελό της
Και για εκείνες τις τελευταίες  βδομάδες σύγχισης
Έγινε ξανά η Ελίζα.

Ορέστης Αλεξάκης, Το φαγκότο / Il fagotto (μτφρ. Έλενα Σταγκουράκη)

Posted in Παραμεταφράσεις, Φρέσκα πατήματα στο χιόνι on 15.06.2009 by il Notaro

 

Ανοίγω τη μικρή γυάλινη θύρα
του σκοτεινού παλαιοπωλείου, χτυπάει
παλιοκαιρνό κουδούνι μα κανένας
δεν έρχεται ..Τριγύρω βασιλεύει
τέφρα σιωπής κι ακινησία θανάτου
Ποιος είναι εδώ; Ρωτώ και το κουδούνι
Συνέχεια

Ούουνο Κάιλας, Το Παιδί

Posted in Παραμεταφράσεις, Τετράδιο παλαιών θαυμάτων on 24.04.2009 by irina82

 

 sl_top_uunokailas_2002941a

Uuno Kailas (1901 – 1933) Εκπρόσωπος της γενιάς του μετά την Ανεξαρτησία της Φινλανδίας το 17’. Ένας από τους γνωστότερους ποιητές στην χώρα του, με σχεδόν σπάνιο το πεζογραφικό του έργο. Τρία χρόνια μετά το θάνατό του από φυματίωση δημοσιεύεται το 36’ για πρώτη και τελευταία φορά μία ανθολογία διηγημάτων γραμμένα υπό την σκέπη της σχιζοφρένειας. Σαν κύριος πρωτοστάτης του εξπρεσιονισμού πλάθει αγχωτικούς κόσμους γεμάτους ενοχή, μοναξιά και νοσταλγία του χαμένου παραδείσου. Λόγω της ντροπής του που δε συμμετείχε στο εμφύλιο πόλεμο (1918) στο πλευρό των λευκών εναντίων των κόκκινων γίνεται μέτοχος των φυλετικών πολέμων της Φινλανδίας. Αυτοί οι ανεπίσημοι κλεφτοπόλεμοι κατά των Ρώσων (1918-1922) αποτελούν τη ντροπή της χώρας του όπου και πρωτοστατούν ακαδημαϊκοί, φοιτητές και μορφωμένοι. Κατεβαίνουν σε ανεπίσημη μάχη στην ανατολική Καρέλια προκειμένου να απελευθερώσουν τις φεννο-ουγγρικές φυλές της βαλτικής θάλασσας. Θυμίζουμε ότι η Καρέλια υπήρξε η ευρύτερη περιοχή από όπου συλλέχθηκαν τα παραδοσιακά ποιήματα για τη σύνθεση του μεγάλου έπους Kalevala και αποτελεί σημείο αδυναμίας για την λόγια φινλανδική κοινότητα. Συνέχεια

Στήβι Σμιθ, Δεν χαιρετούσα αλλά πνιγόμουν

Posted in Παραμεταφράσεις on 13.04.2009 by evecos

474856416_086c21f1c5

Κανείς δεν άκουσε τον νεκρό
Μα εκείνος ακόμη βογκούσε:
Ήμουν πιο βαθειά απ’όσο νομίσατε
Και δεν χαιρετούσα αλλά πνιγόμουν

Συνέχεια

Ούγκο Μπαλ, Ντανταϊστικό Μανιφέστο

Posted in Αρχείο Μοντέρνας Ποιήσεως, Παραμεταφράσεις on 27.02.2009 by ttelesillaa

hugo-ball-13

Πρώτο Μανιφέστο (Βραδιά Νταντά, Ζυρίχη 1914)

Το Νταντά είναι μια νέα τάση στην τέχνη. Αυτό μπορεί να το διακρίνει κανείς από το γεγονός ότι μέχρι τώρα κανείς δεν γνώριζε τίποτα και αύριο όλη η Ζυρίχη θα μιλά γι’αυτό. Η λέξη Νταντά προήλθε από το λεξικό. Είναι φοβερά απλό. Στα γαλλικά σημαίνει ξύλινο αλογάκι. Στα γερμανικά σημαίνει αντίο, παράτα με ήσυχο. Εις το επανιδείν! Στα ρουμάνικα: «Ναι, πράγματι, έχετε δίκιο, έτσι είναι. Μάλιστα, πράγματι, σύμφωνοι, ας το κάνουμε». Και πάει λέγοντας. Συνέχεια